Interpretacja indywidualna z dnia 10.07.2019, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.336.2019.1.MT, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.336.2019.1.MT
W przedmiotowej sprawie przy ustaleniu wartości początkowej lokalu mieszkalnego w celu określenia wysokości odpisów amortyzacyjnych, zastosowanie znajdzie art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli wartość początkową Wnioskodawca może przyjąć w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji. Wnioskodawca będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej zaliczonego do środków trwałych budynku mieszkalnego i zaliczać te odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 8 w związku z art. 22f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpisów amortyzacyjnych
Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2019 r. (data wpływu 6 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości wynajmowanej w części oraz możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 6 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej nieruchomości wynajmowanej w części oraz możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, posiadającym miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca jest wspólnikiem w dwóch spółkach jawnych zajmujących się głównie branżą informatyczną. Od 12 lat Wnioskodawca nie prowadzi indywidualnej działalności gospodarczej. W sierpniu 2010 roku Wnioskodawca zakupił do majątku osobistego, w 100% z własnych oszczędności, budynek oznaczony w ewidencji budynków jako budynek mieszkalny (dalej: Budynek) wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym Budynek ten jest posadowiony. Budynek został oddany do użytkowania przed II Wojną Światową, około roku 1927, jako bursa i kwatera dla organizacji studenckiej. Przez ostatnie kilkadziesiąt lat (przed jego nabyciem przez Wnioskodawcę), Budynek użytkowany był jako przychodnia. Budynek jest wpisany do wykazu zabytków nieruchomych (gminna ewidencja zabytków) i objęty opieką konserwatora zabytków. Budynek został nabyty przez Wnioskodawcę z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe własne i jego bliskich - brata i mamy Wnioskodawcy. Intencją właściciela nie była sprzedaż tego Budynku, ani jego wynajem. Budynek w dacie zakupu był w złym stanie technicznym, jednak nie został wyłączony z eksploatacji. Na okres pierwszych kilku miesięcy Wnioskodawca zamieszkał w Budynku i rozpoczął prace remontowe. Budynek był mocno przechylony i wymagał prostowania, którego powodzenie warunkowało sens dalszego remontu. W związku z koniecznym remontem Wnioskodawca uzyskał szereg zgód na przebudowę Budynku wraz ze zmianą sposobu użytkowania Budynku z usług zdrowia na funkcję mieszkalną (choć w ewidencji gruntów i budynków Budynek był cały czas wykazany jako budynek mieszkalny wielorodzinny). Rozpoczął się gruntowny remont w ramach którego zostały wymienione instalacje, niektóre stropy, postawione nowe ściany, cały dach, okna, została odtworzona elewacja, zainstalowana winda itp. W związku z planowanym przeznaczeniem Budynku na cele mieszkalne własne i rodziny oraz prowadzenie przebudowy i remontu systemem gospodarczym, finansowanym w całości ze środków własnych przez okres prawie 5 lat, Wnioskodawca nie uzyskiwał i nie gromadził dokumentów księgowych (faktur, rachunków) związanych z realizowanym remontem. Nie była także prowadzona ewidencja ponoszonych przez prawie 5 lat wydatków na roboty budowlane i zakup materiałów niezbędnych do remontu Budynku. Na przełomie 2014 i 2015 roku zakończono przebudowę i Wnioskodawca rozpoczął wykorzystywanie części powierzchni Budynku na własne potrzeby. Powierzchnia ta wykorzystywana była, między innymi, do przechowywania należącej do Wnioskodawcy prywatnej kolekcji, a kilka pomieszczeń zagospodarowanych zostało na magazyn Wnioskodawcy. W wyniku zaistniałych na przestrzeni wielu lat od nabycia Budynku istotnych zmian w sytuacji osobistej Wnioskodawcy oraz poszczególnych członków rodziny (małżeństwa, narodzenie dzieci), pierwotne plany wykorzystania całego budynku na cele mieszkalne Wnioskodawcy i rodziny, uległy zmianie. Z tych względów, jak również z uwagi na znaczące koszty utrzymania Budynku, Wnioskodawca podjął decyzję o wynajęciu niewykorzystywanej części Budynku. W czerwcu 2014 r. Wnioskodawca podpisał umowy najmu obejmujące wynajęcie części Budynku na biuro i mieszkanie. W związku z tym przystąpiono do drobnych prac adaptacyjnych i wykończeniowych według wymagań najemców (m. in. modyfikacja ścian kartonowo-gipsowych, modyfikacja instalacji elektrycznej, montaż lub wymiana wykładzin podłogowych itp.). W Budynku nie powstały lokale z wyodrębnionym przedmiotem własności, budynek tak jak został kupiony w 2010 roku, tak i obecnie stanowi jedną całość i posiada jedną księgę wieczystą. W styczniu-lutym 2015 roku zakończono prace, najemcy się wprowadzili i Wnioskodawca zaczął uzyskiwać przychody z wynajmu. Przychody te od początku były i są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca odprowadza również podatek VAT należny z tytułu wynajmu powierzchni. W związku z przekazaniem wynajmowanej powierzchni Budynku do używania najemcom, w lutym 2015 r. Wnioskodawca założył wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do którego został wpisany Budynek. Wartość początkowa Budynku została ustalona zgodnie z art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli według wartości wynikającej z wyceny dokonanej przez Wnioskodawcę, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia 2014 r. oraz stanu i stopnia ich zużycia. Taki sposób określenia wartości początkowej Budynku podyktowany był tym, iż Wnioskodawca nie ewidencjonował kosztów ponoszonych na kilkuletni remont Budynku i nie zbierał dokumentów oraz faktur związanych z tym remontem, co wynikało z faktu, iż Budynek nabywany był na cele prywatne Wnioskodawcy, a nie z myślą o jego wynajmie Dokonując wyceny Budynku w sposób wyżej opisany Wnioskodawca posiłkował się również wyceną sporządzoną przez biegłego. Wnioskodawca w dalszym ciągu wykorzystuje część powierzchni Budynku na własne potrzeby osobiste, m.in. do przechowywania prywatnej kolekcji pamiątek oraz do celów magazynowych, a część Budynku służy zaspokajaniu jego i rodziny potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawca zamierzał zmienić sposób opodatkowania przychodów (dochodów) z wynajmu z opodatkowania ryczałtowego na opodatkowanie według zasad ogólnych. W związku z tym, Wnioskodawca założył w roku 2017 ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz wprowadził do niej Budynek według wartości początkowej wynikającej z wykazu środków trwałych prowadzonego zgodnie z przepisami o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osób fizycznych. Rozpoczęta też została jego amortyzacja. Do zmiany sposobu opodatkowania jednakże nie doszło i dopiero obecnie Wnioskodawca zamierza to uczynić.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
