Wyrok SN z dnia 10 października 2018 r., sygn. II UK 287/17

Umowy nawiązane ze skarżącą w okolicznościach nietypowych dla obrotu gospodarczego ("oddanie" przez pracodawcę intratnych kontraktów swojemu pracownikowi, który nie posiada kwalifikacji do ich realizacji) oraz w splocie nieujawnionych motywów, bez których w normalnym toku funkcjonowania rynku usług nie doszłoby do ich zawarcia, mają charakter nie tyle sporadyczny co pozorny. Okoliczności niniejszej sprawy uprawniają do wniosku, że oświadczenia woli stron w tych umów złożone zostały dla pozoru (art. 83 § 1 k.c), gdyż z góry powziętym zamiarem stron był brak woli wywołania skutków prawnych, czyli strony z góry zakładały, że skarżąca nie będzie wykonywać usługi (bo nie jest w stanie sprostać jej wymaganiom), a usługodawca nie będzie korzystać z jej pracy. Zawarcie omawianych umów, można więc ocenić jako pozorowanie prowadzenia działalności gospodarczej w celu uzyskania świadczeń (wysokich) z ubezpieczenia społecznego, co ujawnia nie tylko, że zamiarem skarżącej nie było prowadzenie działalności gospodarczej, ale także że w jej ramach nie wykonała żadnej usługi.

Teza od Redakcji

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z wniosku E. Ż. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O. o podleganie ubezpieczeniu społecznemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 października 2018 r., skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt III AUa (...),

oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Decyzją z 20 października 2014 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w O. stwierdził, że E. Ż. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od 3 czerwca 2014 r. Decyzję tą zaskarżył płatnik składek E. Ż., wnosząc o jej zmianę przez stwierdzenie, że jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w okresie od 3 czerwca 2014 r. podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i wypadkowemu, a podstawa wymiaru składek od tego dnia wynosiła 8.000 zł. Sprawa została połączona do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą z drugiego odwołania E. Ż. od tej samej decyzji przekazaną Sądowi Okręgowemu przez Sąd Rejonowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się