Postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. I UZ 55/16
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Józef Iwulski (przewodniczący)
SSN Piotr Prusinowski
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania M. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi I w [...] z udziałem zainteresowanego B.P. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 stycznia 2017 r., zażalenia ubezpieczonej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt III AUa .../14,
I. odrzuca zażalenie w części odnoszącej się do punktu I. zaskarżonego postanowienia,
II. oddala zażalenie w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2016 r. Sąd Apelacyjny w [...] ustalił wartość przedmiotu kasacyjnego zaskarżenia na kwotę 8.847 zł (pkt I) i odrzucił skargę kasacyjną M. W. od wyroku tego Sądu z dnia 27 sierpnia 2015 r. (pkt II).
W ocenie Sądu drugiej instancji, treść decyzji organu rentowego oraz wniesionego od niej odwołania nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że sporem objęta była podstawa wymiaru składek a nie podleganie ubezpieczeniom społecznym. Decyzją z dnia 16 grudnia 2013 r. organ rentowy stwierdził bowiem, że od dnia 2 stycznia 2013 r. ubezpieczona podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę u płatnika składek B.P. z miesięczną podstawą wymiaru od 1/2 etatu w kwocie 800 zł. W odwołaniu ubezpieczona kwestionowała wskazaną decyzję podnosząc, że pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w kwocie 2.500 zł. Sporem nie była więc objęta kwestia podlegania wnioskodawczyni ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę, ale wysokość podstawy wymiaru składek na te ubezpieczenia. Wyrok Sądu drugiej instancji powoduje, że uznano za prawidłowe ustalenia zawarte w decyzji organu rentowego i przyjętą podstawę wymiaru składek w kwocie 800 zł. Z tego względu określenie w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 20.400 zł jest nieprawidłowe w świetle art. 22 k.p.c. Niewskazanie przez skarżącą sposobu wyliczenia tak określonej wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego uzasadniało zarządzenie jej sprawdzenia przez Sąd. W wyniku tego sprawdzenia ustalono, że składki od podstawy wymiaru w kwocie 800 zł stanowiłyby 3.817,56 zł rocznie, a składki od podstawy wymiaru 2.500 zł - odpowiednio 12.664,80 zł. Różnica między tymi kwotami wynosi 8.847 zł i stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną. Ponieważ wartość ta jest niższa od określonej w art. 398 § 1 k.p.c., przeto skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalna.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
