Wyrok NSA z dnia 30 września 2021 r., sygn. III OSK 1195/21
Rozpatrując sprawę zwolnienia policjanta ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji sąd administracyjny nie może na podstawie zgłoszonych w toku postępowania sądowoadministracyjnego wnioskach dowodowych zastępować sądu karnego w zakresie oceny poprawności kwalifikacji materialnoprawnej czynu zarzucanego danemu funkcjonariuszowi.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędziowie Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 533/18 w sprawie ze skargi D. T. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji w Warszawie z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 533/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. T. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji w Warszawie z [...] 2018 r., [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
Powyższy wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych
i prawnych:
Rozkazem personalnym [...] z [...] marca 2018 r. Komendant Powiatowy Policji
w Piasecznie, działając na podstawie art. 6f, art. 41 ust. 2 pkt 8 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r., poz. 2067 ze zm.; zwanej dalej "ustawą o Policji") z dniem 28 marca 2018 r. zwolnił ze służby w Policji D. T. Na podstawie art. 108 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") powyższemu rozkazowi personalnemu nadał rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek inicjujący postępowanie złożony został przez Komendanta Komisariatu Policji w Górze Kalwarii w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji w związku z oczywistością popełnienia przez D. T. przestępstwa umyślnego ściganego z oskarżenia publicznego określonego w art. 230 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1444 ze zm.; zwanej dalej "k.k."). Funkcjonariuszowi zarzucono, że 5 października 2016 r. w G., działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną, wywołując przekonanie u K. G., żony G. G., wobec którego Komisariat Policji w Warce prowadził postępowanie przygotowawcze dotyczące występku z art. 178a § 1 k.k. i utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu wpływów w przedmiotowym Komisariacie Policji, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy za kwotę 15000 złotych, zapewniając o możliwości odzyskania prawa jazdy oraz uniknięcia odpowiedzialności karnej przez G. G. za rzeczone przestępstwo, czym nakłonił K. G. po uprzednich negocjacjach co do ostatecznej kwoty do wypłaty z rachunku bankowego i przekazania na jego rzecz korzyści majątkowej w kwocie 6000 złotych. Powyższe skutkowało wszczęciem wobec policjanta postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
