Wyrok NSA z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. II GSK 1308/18
Gry losowe
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 6/18 w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od R. H. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie 1800 (słownie: tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 6/18 oddalił skargę R. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że w dniu [...] kwietnia 2013 r. w lokalu [...], będącym własnością R. H., przeprowadzono przeszukanie, podczas którego stwierdzono zainstalowane i włączone urządzenie do rozgrywania gier hazardowych - kiosk internetowy [...] (bez numeru), które wstawiono do lokalu na podstawie umowy zawartej przez R. H. z A. z S. prowadzoną przez A. G.
W konsekwencji, Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], działając m.in. na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., wymierzył R. H. karę pieniężną w wysokości 12000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W uzasadnieniu organ stwierdził, że sporne urządzenie poddano badaniu przez Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w Przemyślu. Ze sporządzonego sprawozdania wynikało, że urządzenie umożliwiało rozgrywanie gier losowych, pozwalających uzyskać wygrane pieniężne i rzeczowe (w postaci punktów umożliwiających rozpoczęcie kolejnej gry). Rozpoczęcie gier wymagało zakredytowania urządzenia. Grający miał możliwość wyboru jednej z dziesięciu gier z wizualizacją bębnów z symbolami i dwóch bez takich wizualizacji. Wyniki gier były nieprzewidywalne i niezależne od woli lub zręczności gracza; bębny zatrzymywały się samoczynnie. Możliwe było wypłacenie pieniędzy w wysokości odpowiadającej liczbie wygranych punktów (1 pkt = 1 zł; taki przelicznik obowiązywał też przy wpłacie pieniędzy do urządzenia). Wyczerpywały zatem definicję określoną w przepisach art. 2 ust. 3-5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471 ze zm. - powoływanej dalej jako u.g.h.). Organ zwrócił również uwagę na posiadaną opinię S. S. - dyrektora Biura Maklerskiego [...] oraz zeznanie P. S. - dyrektora sprzedaży z Domu Maklerskiego [...] S.A. (zgromadzone w innych sprawach), z których wynikało, że urządzenie [...] (tego samego typu) nie służyło do inwestowania na giełdzie, ponieważ nie pozwalało na wybór świadomego momentu końcowego, który zależał od przypadku, a gra trwała zbyt krótko - około 1 sekundy. Terminal nie udostępniał żadnych informacji makroekonomicznych ze świata, mających wpływ na kształtowanie się kursów walut. Wykres prezentowany na ekranie urządzenia nie zawierał żadnych informacji. Ponadto na urządzeniu można było "inwestować" także w soboty i niedziele, kiedy na rynkach finansowych nie są kwotowane żadne instrumenty.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
