Wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. II OSK 1698/19
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Gl 1000/18 w sprawie ze skargi R. H. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 1000/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. H. (skarżący) na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący i w skardze kasacyjnej zarzucił mu w trybie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. naruszenie:
1. prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię przez Sąd § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. z 2009 nr 105, poz. 869) i uznanie, iż "w niniejszej sprawie organy inspekcji sanitarnej były związane orzeczeniami lekarskimi, nie mogły dokonać samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, która prowadziłaby do odmiennego rozpoznania, a procedura przeprowadzonych badań nie nasuwała żadnych wątpliwości co do ich rzetelności". Sąd uznał, że organy sanitarne "decydują na podstawie całokształtu materiału dowodowego obejmującego orzeczenia lekarskie", mimo iż § 8 ust. 1 rozporządzenia wskazuje na jedno orzeczenie lekarskie stanowiące podstawę do stwierdzenia choroby zawodowej. W związku z tym, organ inspekcji sanitarnej II stopnia uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy uzasadniają wydanie decyzji o braku stwierdzenia choroby zawodowej, w rozumieniu § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia. Nie ulega wątpliwości fakt, iż organ wydając przedmiotową decyzję powinien działać w oparciu o przepis § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, zatem powinien dokonać oceny i na podstawie materiału dowodowego, w szczególności na podstawie danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego byłego pracownika, natomiast Sąd błędnie uznał, że niepoddanie się skarżącego drugiemu badaniu lekarskiemu, uniemożliwiło dokonanie wiarygodnych ustaleń odnośnie stwierdzenie choroby zawodowej;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
