Wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2020 r., sygn. II FSK 414/20
Są pewne granice uznania administracyjnego, w obrębie których może poruszać się organ podatkowy, podejmując decyzję w następstwie wystąpienia przesłanki "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego", o których mowa w art. 67a § 1 O.p. Przekroczenie tych granic ma m. in. miejsce wówczas, gdy wybór alternatywy decyzyjnej dokonany został: z rażącym naruszeniem zasady sprawiedliwości; wskutek uwzględnienia kryteriów oczywiście nieistotnych (bagatelnych) lub nieracjonalnych; na podstawie fałszywych przesłanek (argumentów, które są nieprawdziwe). Wyłączenie z zakresu kontroli sądowo-administracyjnej decyzji uznaniowych obarczonych takimi wadami, stanowiłoby realne ograniczenie drogi sądowej, która umożliwiać ma przecież również podatnikom dochodzenie naruszonych w sposób oczywisty praw.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz Sędzia WSA (del.) Krzysztof Przasnyski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1423/18 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 września 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1423/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 marca 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 16 października 2017 r. oraz postanowienie Prezydenta W. z dnia 4 sierpnia 2017 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że Prezydent W. w postanowieniu wydanym w trybie art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U z 2016 r. poz. 198 ze zm., dalej "u.d.j.s.t.") dokonał jedynie pobieżnej analizy sytuacji majątkowej i życiowej skarżącego, nie wskazując jakie są realne możliwości wygospodarowania przez niego środków na uiszczenie należnego podatku od spadków i darowizn w kwocie 2999 zł. Nie odniósł się do realnej możliwości i zasadności zbycia udziałów w odziedziczonych nieruchomościach i nie uwzględnił okoliczności, że podział nieruchomości jest bardzo kosztowny a siostra skarżącego (współwłaściciel nieruchomości) nie wyraża zgody na sprzedaż. Stanowisko tego organu mogłoby zostać uznane za ingerencję w prawo własności poprzez nakłanianie do określonych zachowań (sprzedaż udziałów), a z drugiej strony mogłoby wskazywać na preferowanie interesu publicznego nad interesem podatnika. Z treści postanowienia nie wynika nawet czy organ uznał istnienie przesłanki ważnego interesu podatnika ,ale mimo to nie wyraził zgody na zastosowanie ulgi, czy też uznał jednak, że taka przesłanka nie zaistniała.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
