Wyrok NSA z dnia 11 września 2019 r., sygn. II OSK 2275/18
Administracyjne postępowanie
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędziowie sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. WSA Paweł Groński Protokolant asystent sędziego J. S. po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P. Spółdzielni Mieszkaniowej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1118/17 w sprawie ze skargi P. Spółdzielni Mieszkaniowej w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 31 sierpnia 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 1118/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 31 sierpnia 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, kontrolując zaskarżoną decyzję wywiódł, że zarzuty skargi dotyczą prawidłowości sporządzonej w sprawie analizy urbanistycznej i wydanego na jej podstawie rozstrzygnięcia, a w konsekwencji wydania decyzji o warunkach zabudowy z 10 kwietnia 2015 r. Dotyczą one braku spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa i kontynuacji parametru funkcji z obszaru analizowanego, błędnego ustalenia wysokości i szerokości elewacji frontowej, błędnego wyznaczenia wskaźnika powierzchni zabudowy, nieprawidłowego ustalenia ilości miejsc parkingowych. Tak więc już sam tylko charakter podniesionych zarzutów co do zasady - niezależnie od ich zasadności - wykluczał stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji.
Oceniając podniesione przez skarżącą zarzuty Sąd pierwszej instancji stanął na stanowisku, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) w zw. z art. 61 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm.) Sąd uznał za bezzasadny. Ustosunkowując się do podniesionego w skardze zarzutu rażącego naruszenia prawa, tj. art. 61 ust. 7 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - przez Prezydenta Miasta P. - Sąd zwrócił uwagę, że powołany przez skarżącą przepis stanowi delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw budownictwa. Przepis ten stanowi bowiem, że w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, należy określić wymagania dotyczące ustalania m.in. wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu. Odnosząc się do argumentacji wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta P. Sąd wskazał, że organ pierwszej instancji w wydanej decyzji o warunkach zabudowy nie naruszył rażąco prawa ustalając wskaźnik powierzchni dla nowej zabudowy. Prezydent Miasta P. uwzględnił bowiem powierzchnię zabudowy tej części budynku, która jest widoczna ponad poziom terenu, a nie całkowitą powierzchnię (tj. wszystkich kondygnacji i hali garażowej). Tak obliczony wskaźnik (wynoszący 33%) odpowiada średniej intensywności wykorzystania terenu na działkach znajdujących się w obszarze analizowanym (31%), która została wyliczona w taki sam sposób. W związku z tym, że obliczenia zostały wykonane w sposób prawidłowy, nieistotne jest, że w analizie urbanistycznej dla oznaczenia wskaźnika powierzchni zabudowy posłużono się pojęciem "intensywności zabudowy". Kluczowe znaczenie ma bowiem to, że organ w sposób poprawny dokonał obliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 61 ust. 7 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r., w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. Dokonując oceny zasadności podniesionego zarzutu rażącego naruszenia art. 61 ust. 7 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Sąd zauważył, że skarżąca przedstawiając argumentację na poparcie zasadności złożonego wniosku podnosi nieuprawnione posłużenie się terminem "wskaźnika intensywności zabudowy" wskazuje w istocie rzeczy na wadliwość przeprowadzonej analizy. Skarżąca wskazuje, że wadliwie Prezydent Miasta P. zamiennie traktuje wskaźnik "intensywności zabudowy" oraz "wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy". Ustosunkowując się do tego zarzutu Sąd wskazał, że w judykaturze przyjmuje się, że tylko w ogóle brak znamion przeprowadzenia analizy lub nieusprawiedliwione odstąpienie od określania koniecznych parametrów nowej zabudowy można uznać za rażące naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Inne uchybienia, w szczególności związane z ujawnieniem procesu decyzyjnego (braki w uzasadnieniu decyzji w tym szczegółowość i kompletność analizy lub jej wyników) można uznać za rażące naruszenie prawa tylko w przypadku, gdy wydane rozstrzygnięcie - w ogóle - nie znajduje odzwierciedlenia w zebranych materiałach, zaś porównanie zamierzenia z otoczeniem nasuwa w sposób - oczywisty - wniosek o naruszeniu zasady dobrego sąsiedztwa lub ładu przestrzennego (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 1 marca 2010 r. sygn. II SA/Kr 1655/09 oraz wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 12 marca 2013 r. sygn. II SA/Rz 1139/12, a także wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 marca 2012 r. sygn. II SA/Go 37/12; orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem nawet brak prawidłowo przeprowadzonej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przez organ ustalający warunki zabudowy nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli nie zachodzi - oczywista - sprzeczność pomiędzy tą decyzją a wymaganiami zabudowy terenu wynikającymi z przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 30 marca 2010 r. sygn. II OSK 600/09; orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak jednak nie jest w przypadku decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia 10 kwietnia 2015 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
