Wyrok NSA z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. II OSK 132/19
1. Nie może być uznana za zgodną z prawem decyzja administracyjna wydana bez wyjaśnienia okoliczności faktycznych objętych hipotezą przepisów mających w danej sprawie zastosowanie;
2. W świetle art. 138 § 2 k.p.a. konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, mający istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, należy oceniać przez pryzmat przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w danej sprawie;
3. Art. 64e p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw od decyzji ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., ale czyni to w świetle przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w danej sprawie.
Teza urzędowa
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej I.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 572/18 w sprawie ze sprzeciwu I.S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...]na rzecz I. S. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 11 września 2018r. sygn. akt II SA/Wr 572/18, oddalił sprzeciw I. S. - R. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza [...] z dnia [...]marca 2018r. Nr [...]odmawiającą ustalenia na rzecz I. S.-R. warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę zabudowy siedliskowej tj. budowę budynku mieszkalnego, budynku socjalnego, budynku produkcyjno-szkoleniowego, dwóch budynków gospodarczych, piwnicy/ziemianki, kurnika, komory śmietnikowej, szamba, studni wierconej, ogrodzenia oraz postawienie zbiornika gazu płynnego na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], [...], obręb [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w okresie od [...] września 2015r. do [...]marca 2018r. Burmistrz [...] pięciokrotnie podejmował rozstrzygnięcia negatywne dla wnioskodawczyni, w tym dwukrotnie umarzał postępowanie w sprawie, a trzykrotnie odmawiał ustalenia warunków zabudowy dla opisanej we wstępie inwestycji, przy czym Kolegium po rozpatrzeniu wniesionego każdorazowo odwołania uchylało zaskarżoną w toku instancyjnym decyzję z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium wyjaśniło również, że w toku postępowania odwoławczego zakończonego wydaniem przedmiotowej decyzji (zaskarżonej sprzeciwem) przeprowadzona została rozprawa administracyjna z udziałem wnioskodawczyni, Zastępcy Burmistrza oraz osób, które brały udział w przygotowaniu projektu decyzji pierwszoinstancyjnej. Przeprowadzona rozprawa administracyjna ujawniła wątpliwości co do dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej, których organ I instancji nie wyjaśnił w trakcie prowadzonego postępowania lokalizacyjnego, a które były podstawą odmowy ustalenia warunków zabudowy. Organ poprzestał na stwierdzeniu, że dostęp ten jest niewystarczający, a jest to kwestia sporna, bowiem wnioskodawczyni wielokrotnie podnosiła, że skoro dostęp należących do niej nieruchomości do drogi publicznej zapewniony jest przez drogi wewnętrzne, stanowiące własność gminy, to na gminie ciąży obowiązek utrzymania tych dróg w należytym stanie. Kolegium zauważyło, że wnioskodawczyni w kolejnych pismach wskazywała na fakt sukcesywnego niszczenia dróg dojazdowych do jej gruntów i akcentowała brak reakcji gminy na to zjawisko. Zdaniem organu odwoławczego dostęp do drogi publicznej powinien mieć zarówno charakter prawny, jak i faktyczny, dlatego organ I instancji powinien dla wyjaśnienia wątpliwości co do możliwości faktycznego skomunikowania terenu inwestycji z drogą publiczną przeprowadzić oględziny dróg dojazdowych do terenu objętego wnioskiem inwestora, a także zasięgnąć opinii o charakterze pomocniczym komórki organizacyjnej urzędu gminy, do której kompetencji należy zarząd drogami gminnymi. Pominięcie tych dowodów - w szczególności wobec twierdzeń i zarzutów strony - stanowi w ocenie Kolegium istotne naruszenia standardów właściwych dla zachowania prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), co z kolei wskazuje na arbitralność rozstrzygnięcia. Kolegium uznało również, że skoro organ twierdzi, że uzbrojenie terenu w zakresie dróg jest niewystarczające to w aktach sprawy musi znajdować się stosowny materiał dowodowy popierający tą tezę. Ponadto Kolegium stwierdziło, że skoro wskazane drogi wewnętrzne stanowią własność gminy, to dostęp do drogi publicznej ma charakter legalny. W ocenie Kolegium organ I instancji nie wyjaśnił również kwestii wystarczalności zaopatrzenia wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego w wodę. Inwestor we wniosku z dnia 10 czerwca 2015r. jednoznacznie określił potrzeby w zakresie zaopatrzenia w wodę na 20 m3 miesięcznie. Po przedstawieniu przez inwestora wyników badań próbek wody pobranych z działki nr [...], organ nie podjął żadnych dodatkowych czynności dowodowych w tym zakresie, domyślnie w ten sposób akceptując twierdzenia inwestora. Dopiero przeprowadzona przez Kolegium rozprawa ujawniła wątpliwości organu lokalizacyjnego w tej mierze, które powinny zostać wyjaśnione podczas ponownego rozpatrywania sprawy. Skoro organ twierdzi, że ilość wody jest niewystarczająca do realizacji zamierzenia budowlanego winien to udowodnić, tym bardziej, gdy strona przedstawia dowody na istnienie wody i zdatność do spożycia, przy czym w trakcie rozprawy ujawniono, że miejscowości Wójcice i [...] mają własne ujęcia wody i nie są podłączone do sieci gminnej. Wskazuje to, że okolice [...] posiadają odpowiednie zasoby wody podziemnej. Nie udowodniono zatem w toku postępowania braku wystarczającej ilości wody dla przyszłego zaopatrzenia inwestycji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
