Wyrok NSA z dnia 13 lutego 2019 r., sygn. II GSK 5548/16
Drogi publiczne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal (spr.) Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 221/16 w sprawie ze skargi D. R. i A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 221/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.R. i D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu odwołania A. R. i D. R., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] zezwalającą na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...] w rejonie ul. [...] w celu funkcjonowania w nim kiosku handlowego o powierzchni 20 m2 w okresie od 1 sierpnia 2015 r. do 30 września 2015 r. i odmawiającą wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w okresie od 1 października 2015 r. do 31 lipca 2016 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zezwolenia na zajęcie pasa drogowego mają charakter czasowy. Każde wystąpienie z wnioskiem o zajęcie pasa drogowego, niezależnie od tego, czy w danym miejscu posadowiony jest jakiś obiekt, czy też pas drogowy we wcześniejszym okresie zajęty był na inne cele, stanowi odrębną sprawę administracyjną, a posiadanie wcześniejszego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego nie rodzi żadnych praw na przyszłość dla adresata tego zezwolenia. Zatem konieczne jest ponowne ustalenie, czy umieszczenie obiektu budowlanego stanowi szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 460), dający podstawę do wydania zezwolenia na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 3 tej ustawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
