Postanowienie NSA z dnia 20 marca 2019 r., sygn. I GZ 71/19
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Syndyka masy upadłości A Sp. z o.o. w likwidacji, w upadłości z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Rz 602/18 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości A Sp. z o.o. w likwidacji, w upadłości z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z
4 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 602/18 odmówił Syndykowi masy upadłości A Sp. z o.o. w likwidacji, w upadłości z siedzibą w T. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 13 listopada 2018 r., oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie długu celnego.
Wskazał, że termin do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 20 listopada 2018 r., natomiast pełnomocnik skarżącego złożył wniosek dopiero 27 listopada 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że w dniach od 19 do 25 listopada 2018 r. pracownik kancelarii odpowiedzialny za "pilnowanie terminów" przebywał na zwolnieniu lekarskim, co było bezpośrednią przyczyną uchybienia terminu. Dodatkowo wskazał, że Syndyk jest stroną licznych postępowań sądowych, która wynosi - w zależności od sposobu liczenia - od 1000 do 2500, i wobec absencji pracownika kancelarii w ww. okresie brak było możliwości złożenia stosownego wniosku w zakreślonym terminie.
Niezapewnienie odpowiedniej organizacji kancelarii, jeśli chodzi o jej funkcjonowanie, w związku z wewnętrznym podziałem obowiązków członków jej personelu pomocniczego, Sąd uznał za zawinione przez pełnomocnika.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2018 poz. 1302; dalej: ppsa) poprzez jego błędne niezastosowanie polegające na odmowie przywrócenia terminu, podczas gdy strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy;
2. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie było zawinione przez pełnomocnika skarżącego, podczas gdy okoliczności sprawy wskazują, że czynność nie została dokonana w terminie bez winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 i art. 87 ppsa warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1) uchybienie terminu do dokonania czynności, 2) złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, 3) dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, 4) uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz 5) powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.
Występując z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik powołał się na chorobę pracownika jego kancelarii. Wniosek ten został złożony dwa dni po ustaniu niezdolności do pracy tego pracownika, a więc w ustawowym terminie do dokonania czynności, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2009, s. 257-258; postanowienia NSA z dnia: 8 października 2013 r., sygn. akt II GZ 549/13; 3 października 2013 r., sygn. akt I FZ 410/13; 1 października 2013 r., sygn. akt II OZ 833/13 cbosa).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, działający w imieniu skarżącego, profesjonalny pełnomocnik nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; 3 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 155/09; 9 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 468/06, cbosa).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Brak winy pełnomocnik upatruje w okoliczności, że pracownik kancelarii odpowiedzialny za "pilnowanie terminów" oraz sporządzanie wniosków o uzasadnienia przebywał na zwolnieniu lekarskim i ta nieobecność spowodowała niemożność wystosowania takiego wniosku do sądu w terminie.
Podkreślić należy, że jeżeli pełnomocnik posługuje się inną osobą do wykonania zleconych mu zadań, to uchybienia dokonane przez tę osobę powinny być traktowane jako uchybienia samego pełnomocnika, a więc i strony postępowania. Tym samym zaniedbanie pracownika kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika skarżącego należy rozumieć jak uchybienie samego pełnomocnika, wobec tego nie zostało uprawdopodobnione w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, że przekroczono termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia bez winy pełnomocnika, a więc i samej strony.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd I instancji zasadnie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
