Wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. I FSK 1572/17
Prawo do odliczenia podatku naliczonego może dotyczyć wyłącznie czynności, które faktycznie zostały dokonane. Sama faktura nie tworzy bowiem prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi i to zarówno w zakresie przedmiotowym, jak i podmiotowym.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA (del.) Maja Chodacka (spr.), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. Sp. z o.o. z siedzibą w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 192/17 w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 21 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2013 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu I instancji.
1.1. Wyrokiem z dnia 11 maja 2017r. w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 192/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 21 grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2013r. oddalił skargę. Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: orzeczenia.nsa.gov.pl.
1.2. Sąd I instancji stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że podstawę rozstrzygnięć organów stanowiły ustalenia poprzedzającego je postępowania kontrolnego, w świetle których Spółka zaniżyła podatek należny o kwotę 4.396,01 zł za I kwartał 2013r. i zawyżyła o tę samą kwotę podatek należny za kolejny kwartał, wynikający z faktury VAT z dnia 8 kwietnia 2013r. na dostawę piasku, poprzez błędne określenie obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia tej usługi, z naruszeniem art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity w dacie powstania obowiązku podatkowego: Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "ustawa o podatku od towarów i usług"). Zaniżyła również podatek należny o kwotę 9.520,73 zł poprzez niewykazanie sprzedaży kruszywa 0/31,5 mm w ilości 899,88 ton na rzecz Zakładu [...] z siedzibą w P., transportowanego w okresie od 14 do 26 czerwca 2013r. Zawyżyła też podatek naliczony o łączną kwotę 79.810 zł, wynikającą z faktur VAT z dnia 30 grudnia 2013r., wystawionych przez I. Sp. z o.o., na dostawę mieszkanki kruszyw 0/31,5 mm, w łącznej ilości 8.675 ton, które to czynności nie miały miejsca. Ponadto stwierdzono, że w III kwartale 2013r. Spółka zawyżyła podatek naliczony z faktury VAT z dnia 31 lipca 2013r. o kwotę 6.395,91 zł, w związku z zakupem usług transportowych niedotyczących działalności gospodarczej. Jak stwierdził Sąd pierwszej instancji Spółka nie kwestionowała ustaleń faktycznych odnośnie zaniżenia podatku należnego o kwotę 4.396,01 zł za I kwartał 2013r. i zawyżenia o tę samą kwotę podatku należnego za kolejny okres rozliczeniowy. W postępowaniu tym nie kwestionowała również ustaleń organów w zakresie zawyżenia podatku naliczonego o kwotę 6.395,91 zł w III kwartale 2013r. Za trafne Sąd uznał dokonane przez organy ustalenia faktyczne i ocenę prawną w dwóch zasadniczych, podnoszonych zarówno w odwołaniu, jak i w skardze, kwestiach spornych w sprawie, czyli zasadności stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej odnośnie nieuwzględnienia przez Spółkę podatku należnego w związku z niewykazaniem sprzedaży kruszywa na rzecz Zakładu [...] z siedzibą w P. oraz słuszności zakwalifikowania przez skarżącą Spółkę po stronie podatku naliczonego kwoty wykazanej przez I. Sp. z o.o. w dwóch fakturach VAT na dostawę mieszkanki kruszyw. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organy stwierdziły bowiem, że czynności opisane w tych fakturach nie miały miejsca, skoro Spółka I. nie posiadała towaru wskazanego w spornych fakturach, ani nie wykazała podatku należnego z tytułu tej sprzedaży, a to skarżąca Spółka, a nie I. posiadała w czerwcu 2013r. kruszywo, które sprzedała na rzecz K. S..
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
