Wyrok NSA z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. I FSK 1211/17
Podatkowe postępowanie; Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia WSA del. Bożena Dziełak, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 129/17 w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 28 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2015 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. kwotę 8100 (osiem tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna D. S. dotyczy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 129/17. W orzeczeniu tym Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oddalił skargę tego Podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z 28 grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2015 r.
Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu faktycznego sprawy wynikało, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w R. w decyzji z 29 czerwca 2016 r. określił Skarżącemu - prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie handlu sprzętem elektronicznym pod firmą K. - kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2015 r. w wysokościach odmiennych od deklarowanych. Organ pierwszej instancji stwierdził bowiem, że udokumentowane 13 fakturami dostawy telefonów oraz konsol do gier, jakich Skarżący miał dokonać na rzecz czeskiej firmy A. s.r.o., nie mogą być uznane za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., obecnie Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, ze zm.), zwanej dalej "u.p.t.u.". Podatnik nie dokonał bowiem tych dostaw na rzecz nabywcy zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, lecz innego, nieznanego podmiotu. Z informacji przekazanych przez czeską administrację podatkową wynikało, że pod wskazanym adresem nie było kontaktu z firmą A. s.r.o., nie złożyła ona również deklaracji podatkowych. Brak było także innych dowodów na to, że w I kwartale 2015 r. A. s.r.o. prowadziła jakąkolwiek działalność gospodarczą. Z tych względów, organ pierwszej instancji uznał, że taka dostawa nie spełnia warunku wyrażonego w art. 13 ust. 2 pkt 1 oraz 42 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. i nie uprawnia do zastosowania stawki podatkowej 0%, a podlega opodatkowaniu według stawki VAT 23 %.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
