Wyrok NSA z dnia 12 marca 2019 r., sygn. I FSK 388/17
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 282/16 w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia 18 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od L.W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 282/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę L.W. (dalej jako: "podatnik" lub "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z 18 grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług.
W skardze kasacyjnej do tego wyroku działający w imieniu skarżącego pełnomocnik, w oparciu o podstawę wymienioną w art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), zarzucił Sądowi pierwszej instancji:
1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 204 ust. 1 lit. a w zw. z art. 49 ust. 1 lit. a w zw. z art. 49 ust. 2 w zw. z art. 53 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L Nr 302 z 19 października 1992 r., dalej "WKC") w zw. z art. 859 pkt 1 w zw. z art. 860 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania WKC (Dz. Urz. UE L Nr 253 z 11 października 1993 r., dalej "RWKC") poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż niewszczęcie z urzędu przez właściwy organ celny postępowania celnego na mocy art. 53 ust. 1 WKC w celu uregulowania sytuacji towaru, co do którego formalności niezbędne do nadania mu przeznaczenia celnego nie zostały zapoczątkowane w terminie określonym w art. 49 ust. 1 WKC i jednocześnie późniejsze wyrażenie zgody na objęcie przedmiotowego towaru procedurą tranzytu stanowi potwierdzenie, iż uchybienie to nie miało rzeczywistego wpływu na prawidłowe przeprowadzenie składowania czasowego towaru;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
