Wyrok NSA z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. I OSK 2215/16
Przepisy proceduralne są tego rodzaju przepisami, które zawsze muszą być wykładane ściśle. Wymaga tego bowiem materia prawna, którą regulują. Dla wszystkich musi być oczywiste, w jaki sposób i na jakich zasadach jest prowadzone określone postępowanie. Strony muszą mieć pewność swoich praw a obowiązki procesowe muszą być zawsze przestrzegane w sposób jednolity. Dlatego też przepisy proceduralne nie mogą być "wykładane" w sposób nieprecyzyjny i zróżnicowany w zależności od charakteru danej sprawy czy podmiotów w niej występujących.
Teza urzędowa
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie NSA Wiesław Morys del. WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 302/16 w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2016 r. (sygn. akt I SA/Wa 302/16), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu administracyjnym (dalej: "p.p.s.a.") - oddalił skargę S.W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 17 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego.
W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, S.W. zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie naruszenie:
I. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
1.art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.— Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm., dalej również jako "p.u.s.a. ") - poprzez bezzasadne oddalenie skargi przez Sąd I instancji, podczas gdy prawidłowa analiza sprawy i prawidłowe wykonanie przez WSA obowiązku kontroli legalności działalności administracji publicznej powinny były doprowadzić do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa, jak i poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju zgodnie z wnioskami skargi, co odpowiada również temu samemu zarzutowi naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit.. c) p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a., które błędnie nie zostały przez WSA zastosowane, mimo naruszenia przepisów prawa procesowego, jak i materialnego, jakich dopuścił się Minister Infrastruktury i Budownictwa przy wydawaniu decyzji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego PRN w m.st. Warszawie z dnia 28 grudnia 1966 r.,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
