Wyrok NSA z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. II FSK 2956/16
Podatek dochodowy od osób prawnych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, Sędzia NSA Beata Cieloch (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Mirosław Surma, Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 190/16 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie, 2) zasądza od A. sp. z o.o. z siedzibą w O. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie kwotę 5 143 (słownie: pięć tysięcy sto czterdzieści trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I.1. Zaskarżonym wyrokiem z 9 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 190/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z 14 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.
I.2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że decyzją z 14 stycznia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z 31 marca 2015 r. określającą Spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r.
Zdaniem organów w 2010 r. Spółka nieprawidłowo wykazała zarówno przychody, jak i koszty ich uzyskania: - zawyżyła przychody przez nieuzasadnione zaliczenie w ich poczet wartości netto faktur VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, tj. rzekomo świadczonych przez nią usług doradczych; - zawyżyła koszty uzyskania przychodów przez niezasadne zaliczenie w ich poczet wartości faktur dokumentujących pozorne usługi na rzecz Strony, wystawionych m.in. przez te same podmioty, dla których sama świadczyła rzekome usługi. Działalność Spółki w 2010 r. była fikcyjna. Spółka poza wynajętym lokalem, nie posiadała zaplecza technicznego do realizacji zleconych usług. Z ksiąg rachunkowych wynika, że w kosztach zaksięgowano wyłącznie opłaty i odsetki bankowe, czynsz z tytułu najmu lokalu i zakwestionowane usługi obce (doradcze i szkoleniowe). Nie odnotowano natomiast wydatków na usługi telekomunikacyjne, materiały biurowe, prasę, podróże służbowe. Poniesienia tych kosztów nie odnaleziono także wśród operacji na rachunku bankowym Spółki. Brak kosztów związanych z realizacją usług przez Stronę potwierdził ówczesny prezes. Ustalone okoliczności sprawy potwierdziły, że działania Spółki ograniczały się do wykazania wzajemnego świadczenia usług z różnymi podmiotami i w ostateczności przekazywania środków pieniężnych według ustalonego schematu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
