Wyrok NSA z dnia 16 października 2018 r., sygn. I FSK 439/18
Podatkowe postępowanie; Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek (sprawozdawca), Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, Sędzia WSA del. Maja Chodacka, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2705/16 w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2008r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. z siedzibą w W. dotyczy wyroku z 26 lipca 2017 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2705/16. W orzeczeniu tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", oddalił skargę tej Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 14 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008 r.
Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu faktycznego sprawy wynikało, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W., po ponownym rozpoznaniu sprawy - w wyniku uchylenia przez organ wyższej instancji jego wcześniejszej decyzji - decyzją z 25 kwietnia 2016 r. określił Spółce w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kolejne miesiące 2008 r. w wysokościach odmiennych od zadeklarowanych. Organ pierwszej instancji, na podstawie art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "u.p.t.u.", w kontrolowanych okresach rozliczeniowych zakwestionował Stronie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur mających dokumentować dostawy złomu wystawionych na jej rzecz przez 24 kontrahentów. Zdaniem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, podmioty figurujące jako wystawcy faktur nie dostarczyły złomu widniejącego na wystawionych przez nie fakturach. Nie oznaczało to jednakże, iż w każdym przypadku, którego dotyczyła kwestionowana faktura strona nie nabyła towaru w rodzaju i ilości wskazanej w tej fakturze. Organ ustalił, że spółka w istocie weszła w posiadanie złomu. Jednakże nie nabyła go w wyniku dostawy towarów w rozumieniu art. 7 u.p.t.u., dokonanej przez podmiot wskazany w treści spornej faktury jako sprzedawca. Organ uznał również, że Spółka we współpracy z tymi podmiotami nie dochowała należytej staranności. Stosowany przez Stronę system weryfikacji kontrahentów, sprowadzał się w gruncie rzeczy do sprawdzenia wyłącznie dokumentów formalnych (rejestracyjnych). Nie wprowadziła ona innych procedur weryfikacji kontrahentów poza Zarządzeniem Dyrektora Finansowego S. sp. z o.o. z 22 lutego 2007 r. nr [...]. Nie żądała kart przekazania odpadów, nie sprawdzała zezwoleń na obrót i transport złomu od kontrahentów. Nie sprawdzała potencjału gospodarczego dostawców, w tym możliwości magazynowych transportowych i przeładunkowych. Nie interesowała się i nie weryfikowała źródła pochodzenia złomu. Nie sprawdzała tożsamości osób dostarczających złom. Stosowała telefoniczną formę awizacji dostaw. Nie weryfikowała numerów rejestracyjnych samochodów wykazanych na dowodach WZ z ich tablicami rejestracyjnymi i dowodami rejestracyjnymi. Spółka co do zasady również nie interesowała się, czy jej kontrahenci spełniają wymogi wynikające z obowiązującej w 2008 r. ustawy o odpadach ( Dz.U. z 2007 r., Nr 39., poz. 251), zwanej dalej w skrócie "ustawą o odpadach" warunkujące, że obrót ten można uznać za legalny zgodnie z zasadami określonymi w art. 28 tej ustawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
