Wyrok NSA z dnia 24 maja 2018 r., sygn. II FSK 1313/16
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia WSA (del.) Alina Rzepecka (sprawozdawca), Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 890/15 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 5 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. Z. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 14400 (słownie: czternaście tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 listopada 2015 r. o sygn. I SA/Łd 890/15 Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: WSA, Sąd I instancji) oddalił skargę A.
Z. (dalej: strona, skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (dalej:
DIS, organ) z 5 czerwca 2015 r. nr [...]
w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
Z przebiegu postępowania przed organami, przedstawionego przez WSA wynika, że w wyniku postepowania kontrolnego przeprowadzonego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. r. (dalej: DUKS, organ I instancji) stwierdził, że skarżący prowadzący firmę O. (dalej: O.) zawyżył koszty uzyskania przychodów 2011 r. o kwotę 3.267.828,17 zł poprzez ujęcie w kosztach wydatków na zakup oleju napędowego udokumentowanych 75 fakturami VAT sygnowanymi przez firmę J. Spółka z o.o., z siedzibą w S. (dalej: J.). W ocenie DUKS strona nie nabyła oleju napędowego od Spółki, a wystawione przez nią faktury są nierzetelne. W konsekwencji, decyzją z 13 stycznia 2015 r. uznał, że kwoty ujęte w kwestionowanych fakturach nie stanowią kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2010r. nr 51 poz. 307, dalej: updof) i określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 617.237 zł. Organ I instancji w protokole z 1 grudnia 2014 r. uznał księgi podatkowe Firmy za nierzetelne i jednocześnie zgodnie z art. 23 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. nr 749 ze zm., dalej O.p.) odstąpił od szacowania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., ponieważ dane wynikające z dokumentacji podatkowej strony pozwalały na prawidłowe określenie tej podstawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
