Wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. II FSK 3446/15
Podatek od nieruchomości
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędziowie: NSA Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca), WSA del. Alina Rzepecka, Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3891/14 w sprawie ze skargi K. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1.1. Wyrokiem z dnia 25 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3891/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi K. w L. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 22 października 2014 r. r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.
1.2. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzją z 18 listopada 2011 r. Prezydent Miasta L. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie 541.847 zł. Ustalono, że skarżący był trwałym zarządcą zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa położonej w L. W ewidencji gruntów i budynków działkę oznaczono symbolem "B" - tereny mieszkaniowe. Kontrola podatkowa wykazała, że skarżący do opodatkowania zgłaszał inną niż ustalono powierzchnię użytkową budynków i powierzchnię gruntów, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz pozostałych. Organ uznał, że budynki mieszkalne, w których zakwaterowani są słuchacze lub pracownicy Centrum Szkolenia Policji (dalej zwane: "CSP") należy opodatkować według stawki podatku właściwej dla budynków pozostałych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 7 maja 2012 r. Prezydent Miasta L. ponownie określił skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości za 2009 r. na kwotę 541.847 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 lutego 2014 r. uchyliło decyzję organu I instancji w całości i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia 27 maja 2014 r. Prezydent Miasta L. określił skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości za 2009 r. na kwotę 542.854 zł. Organ pozostał przy stanowisku, iż sporne budynki o numerach 3, 4, 5, 40, 48, 49, 71 i 72 podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynków pozostałych. Budynki te nie pełnią funkcji mieszkalnej, ponieważ jedynie czasowo zajmowane są przez osoby odbywające szkolenia zawodowe (funkcjonariuszy Policji) i nie są ich stałym miejscem zamieszkania. Zdaniem organu I instancji ewidencja budynków nie może być uznana za dowód w sprawie, ponieważ odbiega od stanu faktycznego istniejącego na terenie nieruchomości. Z kartoteki budynków wynikało, że znajduje się tam 16 budynków, a kontrola podatkowa wykazała 61budynków. Ponadto 4 budynki wpisano jako mieszkalne, zaś z opinii biegłego wynikało, iż nie mają one takiego charakteru.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
