Wyrok NSA z dnia 21 września 2017 r., sygn. I FSK 125/16
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia WSA del. Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Jan Jaworski, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 791/15 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie - Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z dnia 10 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, lipiec, listopad i grudzień 2010r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A.M. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. kwotę 2.700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 marca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, lipiec, listopad i grudzień 2010 r. oddalił skargę.
1. W uzasadnieniu podał stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że decyzją z dnia 27 października 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił A.M. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od lutego do grudnia 2010 r. Organ ustalił, że w 2010 r. skarżąca prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą A.M. Przedsiębiorstwo Budowlane A. z siedzibą w W. Przedmiotem działalności było świadczenie usług budowlanych w zakresie budownictwa mieszkaniowego i przemysłowego. Powodem wydania decyzji przez organ pierwszej instancji było stwierdzenie w toku postępowania, że skarżąca w 2010 r. w sposób nieuprawniony obniżyła podatek należy o podatek naliczony w łącznej kwocie 46.596 zł, wynikający z trzynastu faktur wystawionych przez FH L. B.B. w K. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. z dokumentacji obydwu firm (tj. A. i FH L.), zeznań strony i świadków oraz materiałów uzyskanych od innych organów wynika, że transakcje udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez FH L. B.B. w rzeczywistości nie miały miejsca. B.B. był z zawodu jubilerem i masażystą, i nie znał się na usługach budowlanych. W dokumentacji jego firmy znajdowały się wyłącznie dokumenty potwierdzające sprzedaż precli i towarów sprzedawanych w kiosku ruchu. B.B. pracował w nim codziennie do południa albo po południu, na zmianę z zatrudnioną pracownicą, poza tym zajmował się schorowanymi rodzicami. Żaden z przesłuchiwanych pracowników PB A., zatrudnionych przez skarżącą w 2009 i 2010 r., nie znał FH L. ani B.B. ani nigdy o nich nie słyszał. Mąż skarżącej, S.M., który faktycznie zajmował się organizacją i nadzorowaniem usług wykonywanych przez PB A. nie potrafił nic powiedzieć na temat FH L., nie pamiętał w jakich okolicznościach poznał tę firmę i jej właściciela, nie wiedział gdzie prowadziła działalność, jakim potencjałem gospodarczym dysponowała, ilu zatrudniała pracowników i na jakich stanowiskach, nie pamiętał dlaczego wybrał te firmę, nie był również wstanie przedstawić żadnych okoliczności wykonywania przez nią usług, nie pamięta ile osób z firmy L. wykonywało te prace, kto nimi kierował i kto je nadzorował.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
