Wyrok NSA z dnia 13 września 2017 r., sygn. I FSK 2253/15
Podatek od towarów i usług; Podatkowe postępowanie
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, Sędzia NSA Sylwester Marciniak (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Bożena Dziełak, Protokolant Katarzyna Łysiak, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 392/15 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w L.) z dnia 30 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. kwotę 1800 (słownie: jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji (k. 61 i 72-94 akt)
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 392/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: sąd pierwszej instancji) oddalił skargę M. B. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: organ odwoławczy) z dnia 30 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r.
1.2. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że kwestią sporną w sprawie było zakwestionowanie przez organy uzyskanych przez skarżącego w 2008 r. przychodów ze sprzedaży samochodów importowanych z USA, co skutkowało stwierdzeniem nierzetelności ewidencji prowadzonych przez skarżącego i oszacowaniem podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług.
1.3. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę skarżącego, nie stwierdzając naruszeń prawa uzasadniających usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
1.4. Wskazując, że stwierdzenie nierzetelności lub wadliwości ksiąg podatkowych stanowi podstawę do nieuznania ich za dowód na podstawie art. 193 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: o.p.), a następstwem takiego nieuznania jest - w myśl art. 23 § 1 o.p. - określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, sąd pierwszej instancji uznał, że ustalenia w tym zakresie zostały dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 o.p.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 o.p.). Zdaniem sądu organ rozpatrzył poszczególne dowody zarówno z osobna, jak i we wzajemnej łączności, ustosunkowując się do różnic z nich wynikających, kierując się nie tylko wiedzą, ale też prawidłami logiki i doświadczeniem życiowym. Według sądu przeprowadzone przez organy czynności procesowe nie dają podstaw do zanegowania wyprowadzonych z materiału dowodowego wniosków, znajdujących odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
