Wyrok NSA z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. I FSK 534/17
Dobra wiara podatnika wykluczona jest nie tylko w sytuacji, gdy ma on wiedzę (świadomość), że bierze udział w takiej transakcji, ale też również wtedy, gdy powinien był wiedzieć, iż ma do czynienia z tego rodzaju transakcją.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia WSA (del.) Bożena Dziełak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 843/16 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 8 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: maj, wrzesień, październik i listopad 2015 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. P. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. kwotę 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 843/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku ("WSA", "Sąd pierwszej instancji") oddalił skargę Skarżącego - M. P., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. ("Dyrektor IS") z 8 lipca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. ("Naczelnik US") z 4 kwietnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, wrzesień, październik i listopad 2015 r.
Sąd pierwszej instancji jako prawidłowe ocenił stanowisko organów podatkowych, zgodnie z którym Skarżący niezasadnie odliczył podatek naliczony wynikający z 9 faktur VAT, dokumentujących zakup srebrnej biżuterii i kamieni półszlachetnych, w których jako wystawcę wskazano I. S. S. ("I."). Ustalono bowiem, że S. S. zmarł 24 października 2005 r., adres tej firmy to adres mieszkania sprzedanego przez jego spadkobierców w 2007 r. i żadna działalność gospodarcza nie była tam prowadzona. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. pismem z 18 grudnia 2000 r. wykreślił S. S. z rejestru podatników VAT z uwagi na zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Prezydent Miasta B. decyzją z 28 listopada 2011 r. wykreślił S. S. z ewidencji działalności gospodarczej. S. S. nie mógł więc być dostawcą Skarżącego i nie mógł wystawić spornych faktur VAT w 2015 r. Faktury te, jako wystawione przed podmiot nieistniejący, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) i art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej "u.p.t.u.", nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
