Wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. II FSK 1903/15
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dumas, Sędziowie: NSA Jerzy Rypina, WSA del. Wojciech Stachurski (sprawozdawca), Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 2363/14 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, 2) zasądza od A. G. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu kwotę 490 (czterysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. I SA/Wr 2363/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. G. (dalej także jako "skarżąca") uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej za zaległości C. [...] sp. z o.o. z siedzibą we W. z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń, luty, maj, czerwiec i październik 2009 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej orzeczenia odpowiedzialności skarżącej za zaległość w VAT za grudzień 2009 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie, zaś w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał, że w sprawie zaszły przesłanki orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe spółki określone w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm., dalej "o.p."). Termin płatności deklarowanych przez spółkę zobowiązań w VAT za styczeń, luty, maj, czerwiec i październik 2009 r. nastąpił bowiem w czasie, kiedy skarżąca sprawowała mandat członka zarządu spółki, postępowanie egzekucyjne wobec tej spółki okazało się bezskuteczne, a skarżąca nie wykazała, że bez swojej winy nie zgłosiła wniosku o upadłość, po tym, kiedy zaistniały przesłanki do uznania spółki za niewypłacalną, opisane w art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. nr 60 poz. 535 ze zm. dalej: "p.u.n."). Organ podkreślił, że skarżąca działała w imieniu spółki także po dacie, w której rzekomo wygasnąć miał jej mandat członka zarządu. Świadczą o tym m.in. podpisane przez skarżącą - jako członka zarządu deklaracje VAT za kwiecień i maj 2009 r., (nadane w placówce pocztowej w dniu 26 czerwca 2009 r.), korekta deklaracji za maj i za czerwiec 2009 (nadana 21 grudnia 2009 r.) oraz zeznanie CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 r. (nadane w placówce pocztowej 31 marca 2009 r.). Organ odwoławczy podzielił opinię organu pierwszej instancji, że faktyczne wykonywanie obowiązków członka zarządu w spółce prawa handlowego, nawet po formalnej rezygnacji z funkcji członka zarządu w tejże spółce powoduje odpowiedzialność podatkową przewidzianą w art. 116 § 2 o.p.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
