Wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. I FSK 1075/15
Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej - Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia WSA (del.) Maja Chodacka, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 722/14 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 28 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 23 grudnia 2014 r., I SA/Ol 722/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M. S. (dalej: skarżący, podatnik) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. (dalej: DIS) z 28 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.
2. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji przypomniał, że decyzją z 30 kwietnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w I. określił skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. Uzasadniając decyzję wskazał, że w badanym 2006 r. podatnik prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą F.H. M. S. M., w zakresie handlu artykułami spożywczo - przemysłowymi i AGD oraz usług w zakresie dystrybucji "C.", a także usług pośrednictwa bankowego i agencyjnego. W wyniku przeprowadzonej w toku kontroli podatkowej weryfikacji dokumentacji podatkowej skarżącego, organ ustalił, że koszty zakupu towarów handlowych sprzedanych w 2006 r. wyniosły 663.253,95 zł. W tym samym roku podatkowym podatnik wykazał sprzedaż towarów handlowych o wartości 630.939,29 zł. Koszt zakupu towarów handlowych był zatem wyższy od przychodu ze sprzedaży tych towarów o kwotę 32.314,66 zł. Zaistniała sprzeczność ekonomiczna, wyrażała się również w tym, że według analizowanej dokumentacji, wartość ujemną miała marża na towary handlowe (-4,87%). Uwzględniając wyjaśnienia podatnika, dotyczące stosowanej przez niego średniej marży w 2006 r. oraz biorąc pod uwagę ustalenia dokonane w toku kontroli ustalono, że podatnik prowadził nierzetelnie rejestr dostaw w całym badanym okresie, a ponadto rejestr nabyć w miesiącach styczeń, luty, kwiecień, lipiec i sierpień 2006 r. To zaś skutkowało odmową uznania tych rejestrów za dowód w sprawie, stosownie do treści art. 193 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 poz. 613, ze zm.; dalej: O.p.).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
