Wyrok NSA z dnia 27 października 2016 r., sygn. I OSK 1157/15
Kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym ma ograniczony zakres. Sprowadza się ona do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, to jest czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast oceny, w jaki sposób organy administracji, realizując określoną politykę stosowania prawa, wypełniają treść pozasystemowych kryteriów słusznościowych czy celowościowych.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska Sędziowie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Zientala po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej O. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 829/14 w sprawie ze skargi O. R. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od O. R. na rzecz Komendanta Głównego Policji kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 829/14, oddalił skargę O. R. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Komendant Stołeczny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm. - dalej jako "ustawa o Policji") i art. 108 § 1 k.p.a., zwolnił O. R. z dniem 15 lutego 2014 r. ze służby w Policji ze względu na ważny interes służby, nadając swej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi, że O. R. podjęła służbę w Policji w dniu 22 listopada 2004 r. Od dnia 15 grudnia 2008 r. pełniła służbę na stanowisku policjanta Sekcji [...] KSP. W okresie od dnia 12 kwietnia 2008 r. do dnia zwolnienia ze służby w Policji policjantka przez 924 dni nie pełniła służby ze względu na swą chorobę oraz z powodu opieki nad chorym członkiem rodziny. W 2008 r. O. R. korzystała ze zwolnień lekarskich przez 155 dni, w 2009 r. przez 22 dni, w 2010 r. przez 131 dni, w 2011 r. przez 100 dni, w 2012 r. przez 195 dni, w 2013 r. przez 278 dni i w 2014 r. do dnia 14 lutego 2014 r. przez 45 dni. Oznacza to, że w okresie od 12 kwietnia 2008 r. do 14 lutego 2014 r. policjantka ze wskazanych przyczyn była nieobecna w służbie łącznie przez 2 lata, 6 miesięcy i 14 dni. Ponadto korzystała ona z urlopu macierzyńskiego od dnia 25 lipca 2012 r. do dnia 11 grudnia 2012 r. (141 dni); a od dnia 12 grudnia 2012 r. do dnia 8 stycznia 2013 r. z dodatkowego urlopu macierzyńskiego (28 dni). Okresy jej licznej i długotrwałej absencji w służbie były przerywane dniami ustawowo wolnymi od służby, urlopami wypoczynkowymi lub krótkimi okresami pełnionej służby. Po długotrwałych zwolnieniach lekarskich O. R. trzykrotnie została uznana przez lekarza medycyny pracy za zdolną do pełnienia służby. Także Wojewódzka Komisja Lekarska MSWiA orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] uznała policjantkę za zdolną do służby w Policji na zajmowanym stanowisku. Mimo wskazanego orzeczenia i zaświadczeń lekarzy medycyny pracy O. R. nadal nie podejmowała służby, przedkładając kolejne zwolnienia lekarskie. Jej liczne i długotrwałe absencje miały negatywny wpływ na funkcjonowanie macierzystej jednostki organizacyjnej Policji. Obowiązki nieobecnej w służbie policjantki musieli bowiem wykonywać inni funkcjonariusze, co dezorganizowało pracę Wydziału [...] Komendy Stołecznej Policji. Z powyższych przyczyn zachodziły przesłanki do rozwiązania z O. R. stosunku służbowego z uwagi na "ważny interes służby" w rozumieniu art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Dodać ponadto należy, że Komendant Stołeczny Policji, realizując obowiązek wynikający z art. 43 ust. 3 ustawy o Policji, wystąpił do Zarządu Wojewódzkiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów KSP o wydanie opinii w przedmiocie rozwiązania z O. R. stosunku służbowego. Organizacja związkowa do dnia wydania decyzji takiej opinii jednak nie przestawiła.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
