Wyrok NSA z dnia 14 października 2016 r., sygn. I OSK 3063/14
Podkreślenia wymaga kwestia poprawnego sformułowania zarzutów kasacyjnych – zarówno poprzez wskazanie konkretnych przepisów prawa, którym uchybił Sąd I instancji, jak również ich uzasadnienia w sposób umożliwiający zapoznanie się za stanowiskiem strony skarżącej kasacyjnie w odniesieniu do zarzucanych uchybień. Naczelny Sąd Administracyjny nie może z własnej inicjatywy uzupełniać ani konkretyzować zarzutów kasacyjnych. Zakres kontroli instancyjnej każdorazowo jest wyznaczany treścią środka odwoławczego. Stąd też ze względu na sformalizowany charakter skargi kasacyjnej oraz daleko idące skutki niedochowania ustawowo przewidzianych dla niej wymogów formalnych, ustawodawca przewidział obowiązek sporządzania skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska (spr.) Sędzia del. WSA Ewa Kwiecińska Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Zientala po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 386/14 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 386/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu.
Wyrok ten zapadł na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy.
W rozpatrywanej sprawie Starosta [...] wszczął postępowanie na wniosek Burmistrza [...] z dnia 26 lipca 2012 r. o zatrzymanie prawa jazdy skarżącemu jako dłużnikowi alimentacyjnemu ze względu na uporczywe uchylanie się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego przez niełożenie na utrzymanie dzieci - N. i W. K. i przez to narażenie ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wniosek o wszczęcie postępowania został złożony na skutek decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2012 r., uznającej skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Od decyzji tej nie zostało złożone odwołanie, tak więc stała się ona ostateczna. Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 3 b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1228 ze zm. - dalej jako ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimentów), jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, dołączając odpis tej decyzji oraz składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
