Wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. I OSK 2072/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. WSA Marian Wolanin (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Błaszczyk po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2906/13 w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie przejęcia przedsiębiorstwa na własność Państwa 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję Ministra Gospodarki; 2. zasądza od Ministra Rozwoju na rzecz Z. Z. kwotę 650 (sześćset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2906/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. Z. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2013 r., Nr [...], w przedmiocie przejęcia przedsiębiorstwa na własność Państwa.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Minister Przemysłu i Handlu orzeczeniem z dnia [...] maja 1948 r. orzekł o przejęciu na własność Państwa m.in. przedsiębiorstwa pn. "Zakłady Stolarskie, Franciszek Zawidzki, Swarzędz, pow. Poznań". Objęcie poszczególnych składników majątkowych nastąpiło protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia 25 października 1948 r. uzupełnionym w dniu 20 grudnia 1948 r. w zakresie przejęcia tartaku i "willi". Następnie Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego orzeczeniem z dnia [...] grudnia 1976 r., Nr [...], zatwierdził powyższe protokoły zdawczo-odbiorcze ustalając, że wszystkie składniki w nich ujęte stanowią część składową tego przedsiębiorstwa i przechodzą na własność Państwa.
Z. Z. - następca prawny F. Z., w dniu 9 czerwca 2006 r. wystąpił o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] maja 1948 r. w części odnoszącej się do ww. przedsiębiorstwa oraz orzeczenia z dnia [...] grudnia 1976 r. Minister Gospodarki decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., Nr [...], nie stwierdził nieważności orzeczenia z dnia [...] maja 1948 r. o przejściu na własność państwa ww. przedsiębiorstwa oraz orzeczenia z dnia [...] grudnia 1976 r. Decyzja ta utrzymana została w mocy decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 182/10, uchylił powołane decyzje Ministra Gospodarki w części odmawiającej stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] maja 1948 r. oraz stwierdził nieważność tych decyzji w zakresie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia [...] grudnia 1976 r. w sprawie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego przedmiotowego przedsiębiorstwa, powołując się na brak właściwości Ministra Gospodarki do oceny tego orzeczenia i uznając właściwość Ministra Środowiska w tym przedmiocie. Sąd wskazał, że Minister Gospodarki oparł swoje rozstrzygnięcie przede wszystkim na sporządzonej w sprawie opinii rzeczoznawcy dr inż. W. T., podczas gdy zobowiązany był w pierwszej kolejności oprzeć się na materiałach źródłowych pochodzących z tamtego okresu, które w niniejszej sprawie zachowały się dość licznie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1145/10, oddalił skargę kasacyjną organu wskazując, że zaskarżony wyrok, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd Sądu pierwszej instancji co do konieczności dokonania wnikliwej analizy źródłowego materiału dowodowego i dokonania jego konfrontacji z opiniami biegłych w zakresie oceny spełnienia przez przedsiębiorstwo kryterium nacjonalizacyjnego, w szczególności w zakresie wyjaśnienia rozbieżności przy obliczaniu zdolności zatrudnienia na jedną zmianę w przedsiębiorstwie na dzień 5 lutego 1946 r. w orzeczeniu E. W. i w opinii biegłego dr inż. W. T.. Jak stwierdził Sąd: "w tym celu organ administracji winien rozważyć potrzebę sporządzenia opinii uzupełniającej, w której powołany już biegły wnioski końcowe w sprawie odniesie do wskazanego wyżej dowodu w postaci orzeczenia z dnia [...] sierpnia 1946 r. i innych materiałów źródłowych z nim powiązanych, bądź też ewentualnie powoła innego biegłego, który przy uwzględnieniu materiałów źródłowych wyżej wskazanych raz jeszcze kompleksowo oceni zdolność zatrudnienia na dzień 5 lutego 1946 r."
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
