Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. I FSK 727/15
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej PHU A. Sp. z o. o. z siedzibą w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 609/14 w sprawie ze skargi PHU A. sp. z o. o. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od kwietnia do grudnia 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od PHU A. sp. z o. o. z siedzibą w Z. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 października 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 609/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 29 listopada 2013 r. o numerze [...].
Przedstawiając przebieg postępowania przed organami podatkowymi Sąd wyjaśnił, że organ pierwszej instancji - Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. ustalił, że Spółka A., rozliczając swe zobowiązania w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od kwietnia do grudnia 2007 r., uwzględniła podatek naliczony wynikający z 24 faktur wystawionych przez K. Sp. z o.o. Tymczasem organ uznał, że faktury te nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zatem uwzględnienie wynikających z nich kwot podatku naliczonego stanowiło naruszenie art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a) i art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm., określanej tu również jako "ustawa o VAT"). Faktury te, jak dalej wynika z uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie, dotyczyć miały usług reklamy bezpośredniej, wizualnej i wielkoformatowej na terenie Warszawy i województwa mazowieckiego, doradztwa marketingowego i analizy rynków zbytu oraz usług transportowych. Pomimo kilkukrotnych wezwań Spółka A. nie przedstawiła dowodów faktycznego wykonania tych usług. Ze swej strony organ pierwszej instancji przesłuchał w charakterze świadków 18 pracowników Spółki, dwoje byłych wspólników Spółki K., zwrócił się do właściwego dla tej spółki Urzędu Skarbowego w G. o dokonanie ustaleń dotyczących jej działalności jak również dwukrotnie przesłuchał prezesa zarządu Spółki A.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
