Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. I FSK 381/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski (spr.), Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia WSA (del.) Maja Chodacka, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej F. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 489/14 w sprawie ze skargi F. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od F. Z. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 17 października 2014 r., III SA/Wa 489/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę F. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 9 grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres styczeń-luty 2008 r.
2. Z motywów wyroku wynika, że sporną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję wymiarową Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z 25 września 2013 r. Jak ustalono w toku postępowania podatkowego, skarżący prowadził działalność gospodarczą pod firmą P. W rozliczeniu za styczeń i luty 2008 r. skarżący odliczył podatek naliczony z faktur wystawionych przez A. Ltd M. D., które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji pomiędzy tymi podmiotami. W trakcie postępowania organ kontroli skarbowej stwierdził, że M. D. nie dokonywał faktycznie sprzedaży towarów na rzecz firmy P. Poza zarejestrowaniem działalności oraz składaniem podpisów na kartach in blanco nie prowadził on żadnej działalności gospodarczej. Faktycznie zaś skarżący współpracował z R. K., który dla dostaw obuwia wskazywał innych wystawców faktur (w 2005 r. rzekomym dostawcą obuwia był Z. C., zaś w 2006 r. M. S.). Zdaniem organu, skarżący działał wspólnie i w porozumieniu z R. K. celem wprowadzania do obrotu obuwia z niewiadomego źródła. Biorąc pod uwagę, że faktury VAT wystawione przez A. Ltd na rzecz firmy P. nie dokumentują rzeczywistych transakcji pomiędzy tymi podmiotami, nie stanowią one podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w nich wykazany, a to stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej ustawa o VAT.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
