Wyrok NSA z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. I FSK 577/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, Sędzia NSA Hieronim Sęk (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Bożena Dziełak, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 1004/14 w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 8 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania z tytułu nienależnie otrzymanego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od M. A. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 490zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
1. Przedmiot skargi kasacyjnej
Dyrektor Izby Skarbowej w B. (dalej: Dyrektor IS) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 1004/14. Sąd ten w wyniku rozpoznania skargi M. A. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora IS z dnia 8 sierpnia 2014 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania z tytułu nienależnie otrzymanego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) za styczeń 2014 r. uchylił tę decyzję.
2. Stan sprawy przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji
2.1. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. (dalej: Naczelnik US) decyzją z dnia 21 maja 2014 r. orzekł o zabezpieczeniu na majątku Skarżącego wskazanego wyżej zwrotu w kwocie prawie 196 tys. zł. Decyzję tę utrzymał w mocy Dyrektor IS decyzją zaskarżoną do Sądu pierwszej instancji.
2.2. Organy podatkowe motywując takie rozstrzygnięcia, odwołały się do art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.; dalej: O.p.). Stwierdziły, że w okolicznościach sprawy zaszła uzasadniona obawa, iż Skarżący nie wykona przyszłej decyzji określającej wysokość kwoty do zwrotu. Za taką oceną, zdaniem organów, przemawiało to, że: - Skarżący prowadząc działalność w zakresie sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych nie zatrudniał pracowników, zaś w deklaracjach VAT za styczeń, luty i marzec 2014 r. wykazał do zwrotu odpowiednio 200 tys. zł, 250 tys. zł i 500 tys. zł; - po wstępnej analizie zasadności zwrotu za styczeń 2014 r. Naczelnik US wszczął kontrolę podatkową, a w dniu 21 marca 2014 r. dokonał zwrotu kwoty wskazanej w deklaracji; - według jednak finalnych ustaleń kontrolnych, transakcje Skarżącego z kontrahentami jawiły się jako fikcyjne i takie też były faktury przez niego wystawione; - podobna sytuacja miała miejsce w lutym i marcu 2014 r., generując również wysokie uszczuplenia (242.506 zł i 538.036 zł); - udział w fikcyjnym obrocie służył wyłudzeniu podatku VAT; - Skarżący nie wskazał majątku, z którego mogłoby dojść do zapłaty potencjalnego zobowiązania, chociaż posiadał udział ½ w nieruchomości (0,1815 ha) oraz 60 udziałów w spółce z o.o. "L." w T. (o wartości 30 tys. zł); - do zakończenia postępowania odwoławczego nie wygasła decyzja o zabezpieczeniu (nie wydano decyzji określającej kwotę zwrotu za styczeń 2014 r.)
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
