Wyrok NSA z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. II FSK 2959/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Beata Cieloch (sprawozdawca), Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia del. WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Katarzyna Pawłowska-Mazur, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 396/14 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 28 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej podatek dochodowy od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 1994 rok 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I.1. Wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 396/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. M. (dalej jako Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia 28 lutego 2014 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej podatek dochodowy od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 1994 r.
I.2. Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia 30 listopada 1999 r. Urząd Skarbowy w E. ustalił Skarżącemu zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 1994 r. w wysokości 69.628,24 zł. Decyzja ta stała się ostateczna na skutek wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Pismem z dnia 26 września 2013 r. Skarżący, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. (sygn. akt SK 18/09), wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Urzędu Skarbowego w E. dnia 30 listopada 1999 r., w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów w oparciu o przesłankę określoną w art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz.749 ze zm., dalej jako O.p.). Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w E. wznowił na żądanie strony postępowanie podatkowe w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 1994 r., a następnie decyzją z dnia 4 grudnia 2013 r., odmówił uchylenia w całości ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego w E. z dnia 30 listopada 1999 r. Organ wskazał, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. orzekł, że art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. jest niezgodny z art. 2 w związku art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał stwierdził również, że niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji jest przepis art. 68 § 4 O.p. określający przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej podatek od nieujawnionych źródeł przychodów. W tym przypadku odroczył utratę mocy obowiązującej tego przepisu z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Natomiast możliwość prowadzenia postępowań w sprawie podatku od dochodów nieujawnionych na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., ustała z chwilą ogłoszenia wyrok w Dzienniku Ustaw tj. z dniem 27 sierpnia 2013 r. Tym samym organ pierwszej instancji podniósł, że konstytucyjność art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za okres przed 1 stycznia 1998 i po dniu 31 grudnia 2006 r. nie stanowiła przedmiotu tego rozstrzygnięcia, natomiast decyzja organu podatkowego, której uchylenia żąda strona wskutek wznowienia postępowania, dotyczyła roku 1994. Zatem przedmiotowy wyrok nie znajduje zastosowania do stanu prawnego obowiązującego w 1994 r. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 28 lutego 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji z dnia 4 grudnia 2013 r. Organ odwoławczy uznał, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 8 O.p., bowiem wyrok ten odnosi się do stanu prawnego w okresie od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., a nie dotyczy on brzmienia art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązującego w 1994 r. tj. w roku, którego dotyczy ostateczna decyzja organu pierwszej instancji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
