Wyrok NSA z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. I OSK 1539/14
Okoliczność, że autor skargi kasacyjnej nie zgadza się z wynikiem kontroli sądowej, nie oznacza naruszenia tego przepisu.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Morys (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędzia del. WSA Jerzy Bortkiewicz, Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Kopania, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K. oraz A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 503/13 w sprawie ze skargi J. K. oraz A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. oraz A. K. na opisaną w sentencji decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego.
Przedstawiając w uzasadnieniu tegoż wyroku stan faktyczny i prawny sprawy Sąd ten podał, iż lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w Warszawie został przydzielony pracownikowi Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej - T. S. M., a w decyzji o przydziale zaznaczono, że jest on kwaterą stałą - mieszkaniem służbowym i stosuje się do niego przepisy o gospodarce lokalami służbowymi obowiązujące w organach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Obecnie lokal ten pozostaje w dyspozycji Komendanta Stołecznego Policji, a zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.) - dalej: rozporządzenie, decyzje w sprawach przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater wydają dysponenci mieszkań. J. K. i A. K. nie uzyskali decyzji o przydziale tego lokalu, stąd w tej sytuacji nie są uprawnieni do zajmowania go. Z tego względu Komendant Stołeczny Policji decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], nakazał J. K. i A. K. opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym w/w lokalu mieszkalnego. Na skutek wniesionego odwołania Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 95 ust. 3 pkt 3, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) i § 14 rozporządzenia, utrzymał w mocy tę decyzję organu I instancji. Jak wskazano w jego uzasadnieniu strony nie są funkcjonariuszami Policji. W świetle unormowań resortowej ustawy emerytalnej (art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji) nie są też członkami rodziny uprawnionymi do renty rodzinnej po funkcjonariuszu. Nie spełniają zatem żadnej z przesłanek ustawowych (art. 88 i art. 89 ustawy o Policji), która uprawniałaby ich do zajmowanego spornego lokalu mieszkalnego. Uprawnienie J. K. do zamieszkiwania w przeszłości w przedmiotowym lokalu wynikało jedynie ze stosunku rodzinnego łączącego ją z rodzicami, jako osobami posiadającymi tytuł prawny do tego lokalu. Wraz ze śmiercią ojca to uprawnienie utraciła, bo osoby mające prawo pochodne do zamieszkiwania tracą je, a tym samym zajmują lokal bez tytułu prawnego. Konsekwencją tego stanu rzeczy, nadto gdy brak innego tytułu, jest wydanie decyzji opartej o art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
