Wyrok NSA z dnia 21 października 2015 r., sygn. I OSK 124/14
Ocena prawidłowości wykładni i zastosowania norm prawa materialnego może być oparta jedynie na prawidłowo pod względem proceduralnym zbudowanej podstawie faktycznej rozstrzygnięcia.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk, Sędzia NSA Małgorzata Miron, Sędzia del. WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.), Protokolant starszy inspektor sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1168/12 w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz H.T. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz K.C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed sądem I instancji.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 września 2013 r. - wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1168/12 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.
Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym :
Wojewoda Podlaski decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] - wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 z późn. zm. - określany dalej jako dekret PKWN) oraz § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51 z póź. zm. - r.w.d.PKWN) - stwierdził, że nieruchomość ziemska stanowiąca własność Ko.C. o pow. 59,6351 ha zgodnie z rejestrem pomiarowym z 1932 r., położona na terenie wsi K. gm. R. i o pow. 3,8760 ha zgodnie z rejestrem pomiarowym z 1934 r., położona na terenie wsi K. gm. R., podpada pod działanie przepisów tego dekretu. Wnioskiem z dnia 6 lutego 2004 r. skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją, wskazując przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - określanej dalej jako k.p.a.) i powołała na tę okoliczność ujawnienie nowych dowodów nieznanych organowi w chwili wydania decyzji, odnalezionych już po jej wydaniu dokumentów potwierdzających sprzedaż części wskazanej na wstępie nieruchomości ziemskiej o łącznej pow. 6,5784 ha. Chodziło tu o cztery decyzje Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dat [...] lipca 1967 r. (dwie decyzje), z dnia [...] czerwca 1969 r. i z dnia [...] marca 1967 r. Decyzje te w ocenie skarżącej potwierdzały fakt sprzedaży części nieruchomości objętej działaniem dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, co w konsekwencji spowodowało zmniejszenie jej powierzchni do stanu poniżej progu granicznego, przewidzianego w dekrecie. Wojewoda Podlaski postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] wznowił postępowanie w powyższej sprawie, a następnie decyzją z dnia [...] marca 2004 r., opatrzoną tym samym numerem sprawy, odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] września 2002 r., stwierdzając, że przedstawione dowody w postaci wymienionych wyżej czterech decyzji potwierdzają tylko, że Ko.C. sprzedał w 1934 r. część gruntów wchodzących w skład majątku ziemskiego bez zachowania formy aktu notarialnego. Fakt zbycia gruntów przez wymienionego skarżąca potwierdziła już wcześniej przed wydaniem decyzji z dnia [...] września 2002 r., tj. w protokole z dnia 13 września 2002 r., oznajmiając, że już w 1933 r. Ko.C. sprzedał 6,5784 ha ziemi ornej, jednakże zbycie tych gruntów nie było dokonane w formie aktu notarialnego. W związku z powyższym przedłożone dowody nie mogą stanowić podstawy do uchylenia decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] września 2002 r., ponieważ w dniu przejęcia z mocy prawa nieruchomości na własność Skarbu Państwa, tj. w dniu 13 września 1944 r., nie zostały one skutecznie zbyte przez Ko.C. i tym samym powierzchnia nieruchomości nie uległa zmianie. Przedstawione decyzje mające posłużyć jako dowód w sprawie przemawiający za uchyleniem decyzji z dnia [...] września 2002 r. stanowią nadanie bezpłatnie nieruchomości sprzedanych przez Ko.C. bez zachowania przewidzianej prawem formy aktu notarialnego i nie mogą wpływać na skuteczność czynności z lat 1933-1934. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 2 dekretu PKWN nieważne są wszystkie prawne lub fizyczne działy nieruchomości ziemskich dokonane po dniu 1 września 1939 r. Z odwołaniem od powyższej decyzji wystąpiła K.C. podnosząc, że przedłożone decyzje są potwierdzeniem fizycznego podziału nieruchomości ziemskiej dokonanego przed 1 września 1939 r., ponieważ zostały wydane na podstawie art. 6 i art. 9 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwa rolnego. Zdaniem skarżącej dekret PKWN dopuszczał równoważność formy prawnej i fizycznej działu nieruchomości wymienionych w art. 2 ust. 1 lit. e tego dekretu dokonanych przed 1 września 1939 r. Skarżąca wskazała również na nieścisłości w protokole przejęcia, wykazując różnicę 9,8847 ha i braku wyszczególnienia w nim 7,25 ha lasu. Zdaniem skarżącej przejęcia dokonano na podstawie dokumentów opartych na pomiarach z 1930 r., a nie na podstawie stanu na dzień 1 września 1939 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznając po raz kolejny powyższe odwołanie, decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] marca 2004 r. Sprawa była bowiem kilkakrotnie rozpatrywana zarówno przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jak również przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i przez Naczelny Sąd Administracyjny. W ostatnim z wydanych wyroków z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2003/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra do merytorycznego rozpoznania odwołania K.C. działającej w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik innych uczestników od decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] marca 2004 r., biorąc pod uwagę wydane w sprawie orzeczenia:
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
