Wyrok NSA z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. II GSK 2243/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz (spr.) Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Protokolant Beata Cisek-Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1634/12 w sprawie ze skargi M. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1634/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. po rozpoznaniu skargi M. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję własną odmawiającą przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 - zwanej dalej "u.g.h."), który stanowi, że zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie mogą być przedłużane. W uzasadnieniu decyzji organ, odpowiadając na zarzuty strony dotyczące naruszenia zasady pierwszeństwa prawa wspólnotowego nad prawem krajowym poprzez zastosowanie ustawy o grach hazardowych sprzecznej z głównymi zasadami traktatowymi, podał, że nie posiada instrumentów pozwalających na dokonywanie oceny zgodności prawa wspólnotowego z przepisami krajowymi. Stwierdził, że gdy ustawa o grach hazardowych jest powszechnie obowiązującym aktem prawnym i ani Trybunał Konstytucyjny nie orzekł o jej niezgodności z Konstytucją ani też Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie orzekł jej wprowadzenia jako niezgodnego z prawem wspólnotowym, a zgodnie z obowiązująca krajową normą prawną organy władzy publicznej są zobowiązane ją stosować, tym samym zarzuty strony odnoszące się do niezgodności przepisów ustawy z Konstytucją RP oraz Traktatem o Unii Europejskiej, były nietrafne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
