Wyrok NSA z dnia 23 października 2015 r., sygn. I FSK 1010/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, Sędzia del. WSA Maja Chodacka (spr.), Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej N. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 1649/13 w sprawie ze skargi N. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżony wyrok, 2) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz N. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 777 (słownie: siedemset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 lutego 2014r., sygn. akt I SA/Gd 1649/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę N. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 13 sierpnia 2013r., nr ITPP1/443-463/13/IK w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikało, że wnioskiem z dnia 10 maja 2013r. strona zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działającego z upoważnienia Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki tego podatku dla sprzedaży kart wstępu do klubu fitness.
W przedmiotowym wniosku spółka przedstawiła stan faktyczny, z którego wynikało, że przedmiotem działalności wnioskodawcy jest prowadzenie klubu fitness oraz sprzedaż usług związanych z rekreacją ruchową i poprawą kondycji psychofizycznej. Klientami spółki są osoby fizyczne samodzielnie nabywające karnety uprawniające do wstępu do klubu fitness. Odbiorcami finalnymi w każdym przypadku usług oferowanych przez wnioskodawcę są osoby fizyczne. Do prowadzenia działalności spółka wykorzystuje posiadany obiekt sportowy wyposażony w specjalistyczną infrastrukturę. Cały obiekt służy szeroko rozumianej rekreacji. Wstęp do obiektu i korzystanie z dostępnych w nich urządzeń ma przede wszystkim na celu efektywne spędzenie wolnego czasu oraz dbałość o zdrowie. Usługą sprzedawaną przez spółkę jest możliwość wstępu do prowadzonego obiektu - klubu fitness. Klienci nabywają w tym celu karnety imienne miesięczne, karnety wielomiesięczne lub karnety na konkretną liczbę wejść. Zakres poszczególnych karnetów może się różnić, w każdym przypadku o sposobie wykorzystania danego karnetu w obrębie dostępnego zakresu decyduje klient. Wnioskodawca nie ma wpływu na to, w jaki sposób klient spędzi w klubie czas. Ten sam karnet można wykorzystać w różny sposób (np. samodzielny trening na siłowni, udział w zajęciach z jogi, korzystanie z sauny, jazda na rowerze stacjonarnym). Spółka nie jest w stanie określić jak poszczególne karnety są w rzeczywistości wykorzystywane. W ofercie klubu można znaleźć inne, sprzedawane usługi takie jak porady dietetyka lub trening personalny z instruktorem. Usługi te, co do zasady, spółka jest w stanie wyodrębnić i oferować, jako samodzielne świadczenia nieobjęte kartami wstępu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
