Wyrok NSA z dnia 24 września 2015 r., sygn. I FSK 1110/14
Braki w zakresie formalnym, przy istnieniu samego dokumentu, oceniane muszą być w kontekście ich wpływu na wynik postępowania. Jeśli więc organ wskazał na wstępie na przepisy, z których jednoznacznie wynika prawo do wskazania zakresu nierzetelności lub wadliwości ksiąg oraz określenia, za jaki okres i w jakiej części księgi nie są uznawane za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów, następnie zaś uczynił szczegółowe wyjaśnienia w tym przedmiocie, to nie ma podstaw, by uznać, że protokół taki nie spełnia wymogów z art. 193 O.p.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA (del.) Izabela Najda-Ossowska (sprawozdawca), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Po 804/13 w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 6 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Z. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd przebieg postępowania administracyjnego.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Z.M. (skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 6 czerwca 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej (UKS) określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009r. i nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za wrzesień 2009 r.
1.2. W uzasadnieniu Sąd podał, że organy ustaliły, iż skarżący w 2009 r. niezasadnie wykazał kwoty podatku naliczonego w 41 fakturach zakupu złomu, wystawionych przez S. (Kontrahent). Organ stwierdził, że podmiot ten nie dysponował złomem w ilości wykazanej na zakwestionowanych fakturach. W efekcie uznano, że skarżący zakupił złom od Kontrahenta nie w ilości 252.024 kg, jak wynika ze spornych faktur, ale - 1.790 kg, bo tylko taki skup został udokumentowany. Przyjęto, że zdarzenia gospodarcze opisane w 41 spornych fakturach, na których jako wystawca widnieje firma Kontrahenta nie miały miejsca. Dla potwierdzenia swoich ustaleń, organ wskazał na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w O. z 29 lutego 2012 r. (sygn. akt [...]), w którym uznano G.P. za winnego tego, że w okresie od 3 stycznia 2008 r. do 23 listopada 2009r działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą w celu użycia za autentyczne, podrobił faktury w ten sposób, że opatrzył je pieczątką nieistniejącej Firmy K., a nieustalona osoba podpisała się na nich jako J.K.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
