Wyrok NSA z dnia 3 września 2015 r., sygn. I FSK 553/14
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Sylwester Marciniak (sprawozdawca), , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Lu 1194/13 w sprawie ze skargi H. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 5 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia kwoty różnicy podatku 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz H. Z. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji (k. 30 i 32-41 akt)
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 1194/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: sąd pierwszej instancji), po rozpoznaniu skargi H. Z. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: organ odwoławczy) z dnia 5 września 2013 r. w przedmiocie zabezpieczenia kwoty różnicy podatku, uchylił decyzje organów obu instancji, orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.
1.2. Z uzasadnienia powyższego wyroku wynika, że w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2013 r. skarżący wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 1 099 053 zł, wnosząc o zwrot tej kwoty na rachunek bankowy w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia (termin ten przypadał na dzień 27 maja 2013 r.). Organ pierwszej instancji w dniu 13 maja 2013 r. wszczął kontrolę podatkową w zakresie zasadności wskazanego zwrotu, a następnie wniósł o zabezpieczenie należności pieniężnych z tytułu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2013 r., jako majątek mogący stanowić przedmiot zabezpieczenia wskazując kwotę zadeklarowaną w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2013 r. W decyzji o zabezpieczeniu, jako podstawę prawną decyzji powołując art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: o.p.), organ stwierdził, że skarżący nabywa znaczne ilości aparatów fotograficznych, które następnie dostarcza w ramach WDT do kontrahenta słowackiego. Organ uznał w takiej sytuacji za konieczne poddanie kontroli rzetelności dokumentowania transakcji handlowych u kontrahenta skarżącego, potrzebę dokonania zabezpieczenia wywodząc z tego, że w przypadku stwierdzenia nieistnienia kontrahenta lub tego, że transakcje nie miały miejsca, skarżącemu nie będzie przysługiwało prawo zwrotu podatku naliczonego. Za istotne elementy uzasadniające przyjęcie obawy co do uchylenia się skarżącego od wykonania obowiązku podatkowego organ uznał: stosunkowo dużą kwotę zwrotu w odniesieniu do osiągniętych przez skarżącego dochodów, posiadanie przez skarżącego karty stałego pobytu przy braku majątku trwałego poza autem marki Renault Traffic (skarżący mieszka w wynajętym domu).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
