Wyrok NSA z dnia 3 września 2015 r., sygn. I FSK 552/14
Dopóki organ podatkowy dysponuje kwotą zwrotu VAT, dopóty nie ma podstaw do wydawania decyzji o zabezpieczeniu, albowiem nie ma obawy niewykonania zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 33 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Sylwester Marciniak (sprawozdawca), , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Lu 1112/13 w sprawie ze skargi H. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz H. Z. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji (k. 30 i 32-43 akt)
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 1112/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: sąd pierwszej instancji), po rozpoznaniu skargi H. Z. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: organ odwoławczy) z dnia 29 sierpnia 2013 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, uchylił decyzje organów obu instancji, orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.
1.2. Z uzasadnienia powyższego wyroku wynika, że w deklaracji VAT-7 za marzec 2013 r. skarżący wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 853 755 zł, wnosząc o zwrot tej kwoty na rachunek bankowy w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia (termin ten przypadał na dzień 6 maja 2013 r.). Organ pierwszej instancji w dniu 24 kwietnia 2013 r. wszczął kontrolę podatkową w zakresie zasadności wskazanego zwrotu, a następnie wnioskiem z dnia 6 maja 2013 r. wniósł o zabezpieczenie należności pieniężnych z tytułu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2013 r., jako majątek mogący stanowić przedmiot zabezpieczenia wskazując kwotę zadeklarowaną w deklaracji VAT-7 za marzec 2013 r. W dniu 6 maja 2013 r. organ pierwszej instancji orzekł o takim zabezpieczeniu, jako podstawę prawną decyzji powołując art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: o.p.). Organ stwierdził, że skarżący nabywa znaczne ilości aparatów fotograficznych, które następnie dostarcza w ramach WDT do kontrahenta słowackiego. Organ uznał w takiej sytuacji za konieczne poddanie kontroli rzetelności dokumentowania transakcji handlowych u kontrahenta skarżącego, potrzebę dokonania zabezpieczenia wywodząc z tego, że w przypadku stwierdzenia nieistnienia kontrahenta lub tego, że transakcje nie miały miejsca, skarżącemu nie będzie przysługiwało prawo zwrotu podatku naliczonego. Za istotne elementy uzasadniające przyjęcie obawy co do uchylenia się skarżącego od wykonania obowiązku podatkowego organ uznał: stosunkowo dużą kwotę zwrotu w odniesieniu do osiągniętych przez skarżącego dochodów (za 2010 r. 866,73 zł, za 2011 r. 93 296,64 zł), znacznie niższe obroty, kwoty zwrotu i zadeklarowane wpłaty VAT w poprzednich okresach rozliczeniowych, posiadanie przez skarżącego karty stałego pobytu przy braku majątku trwałego poza autem marki Renault Traffic (skarżący mieszka w wynajętym domu).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
