Wyrok NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. I OSK 1932/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz, Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Krakowiecka, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2395/11 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zezwolenia Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od T. W. na rzecz Ministra Gospodarki kwotę 180 /sto osiemdziesiąt/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 kwietnia 2012 r., I SA/Wa 2395/11 oddalił skargę T. W. na decyzję Ministra Gospodarki z [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zezwolenia Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z [...] grudnia 1955 r., nr [...] na nabycie nieruchomości położonych w Krakowie w dzielnicy [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że powyższe zezwolenie nie miało cech decyzji administracyjnej, tym samym nie można domagać się stwierdzenia jego nieważności. Ponadto, wnioskodawczyni nie posiada w niniejszej sprawie legitymacji do żądania wszczęcia takiego postępowania, gdyż zezwolenie to nie kreowało żadnych praw i obowiązków dla jej poprzedników prawnych, a tym samym dla niej.
Podstawę prawną powołanego zezwolenia Ministra Górnictwa stanowił dekret z 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz. U. z 1952 r. Nr 4, poz. 31). Regulował on materię realizacji planów narodowych, zwłaszcza inwestycyjnych, wymagających prawa rozporządzania określonymi terenami. Zgodnie z art. 4 dekretu, jeżeli wykonawcy narodowych planów gospodarczych nie mogli uzyskać niezbędnej na ten cel nieruchomości w trybie określonym w art. 3, byli uprawnieni do nabycia nieruchomości od osób fizycznych i prawnych niebędących wykonawcami planów gospodarczych. Dlatego też, wykonawcy planów mieli w tej sytuacji obowiązek uzyskać zezwolenie Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Udzielenie takiego zezwolenia stanowiło jedynie potwierdzenie, że dana nieruchomość jest niezbędna dla realizacji planu gospodarczego oraz, że są przewidziane środki na jej nabycie. W oparciu o przedmiotowe zezwolenie i po spełnieniu dodatkowych wymagań określonych w dekrecie, wykonawca planu był zobowiązany wezwać posiadacza nieruchomości do odstąpienia mu nieruchomości objętej zezwoleniem za cenę, którą zgodnie z przepisami dekretu wykonawca planu określił, a jego organ naczelny zatwierdził. Przepis art. 8 dekretu przewidywał 15 dniowy termin do dokonania wezwania na zawarcie umowy o nabycie nieruchomości. Niezawarcie w tym terminie umowy dawało uprawnienie wykonawcy planu do nabycia nieruchomości w drodze wywłaszczenia. Sąd wskazał, że tak opisany przedmiot postępowania wyznaczał krąg uczestników tego postępowania. Wnioskodawcą i adresatem zezwolenia był wykonawca narodowych planów gospodarczych. Samo zezwolenie upoważniało adresata do zawarcia umowy cywilnoprawnej sprzedaży lub zamiany nieruchomości, nie był to więc akt władczy skierowany do właściciela nieruchomości, ani wszczynający postępowanie wywłaszczeniowe. Trudno zgodzić się więc ze skarżącą, że zezwolenie z dnia [...] grudnia 1955 r. powodowało ograniczenia właściciela nieruchomości, czy też prowadziło do odjęcia prawa własności. O tym, że zezwolenie Przewodniczącego miało cechy decyzji administracyjnej nie przesądza także przywoływana przez skarżącą uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 2/08. Przeciwnie, mówi się tam o czynnościach poprzedzających postępowanie wywłaszczeniowe, a nie o odrębnym postępowaniu administracyjnym, poprzedzającym postępowanie wywłaszczeniowe.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
