Wyrok NSA z dnia 6 marca 2014 r., sygn. I GSK 1020/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia del. WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant Karolina Mamcarz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 39/12 w sprawie ze skargi J. I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od J. I. na rzecz Dyrektora Izby Celnej we W. 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 marca 2012r. sygn. akt I SA/Wr 39/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę J. I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2005r. nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za okres od stycznia do grudnia 2002r.
Wyrok powyższy zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Dyrektor Izby Celnej we W. powyższą decyzją z dnia [...] października 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2005 r. w przedmiocie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2002 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że J. I., w ramach prowadzonej przez siebie firmy "Stacja Paliw" w K., w okresie od stycznia do grudnia 2002 r. dokonywał sprzedaży oleju napędowego będącego mieszanką, tzw. "blendą" komponentów oleju napędowego oraz pełnowartościowego oleju napędowego. W ww. okresie przedsiębiorstwo strony dokonywało zakupu od firmy PHU "E." J. L. z siedzibą w K. oleju napędowego oraz benzyny bezołowiowej i jednocześnie ww. firmie sprzedawała komponenty ON oraz usługi transportowe. Wzajemne transakcje pomiędzy ww. podmiotami wyniosły łącznie 17.093.957,43 zł.
Na podstawie materiału dowodowego ustalono, że J. L. w 2002 r. oraz w 2003 r. w ramach jednoosobowej firmy PHU "E." nie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych i ustawy o działalności gospodarczej, lecz brał udział w procederze poświadczania nieprawdy w dokumentach handlowych. Działanie to polegało na wystawianiu pustych faktur, za którymi nie szedł żaden towar, wobec czego nie powodowało powstania obowiązku podatkowego tylko odpowiedzialność karną. Fikcyjny charakter działalności gospodarczej polegał na udziale kontrolowanego w łańcuchu firm zajmujących się procederem "papierowego" przekwalifikowywania komponentów paliw na pełnowartościowe paliwa. J. L. firmował swoim nazwiskiem nierzeczywiste transakcje zakupu komponentów, ich sprzedaż do fikcyjnych firm, od których "odkupywał" pełnowartościowe paliwo i to paliwo z kolei fakturował między innymi na firmę J. I. Tymczasem materiał dowodowy zebrany w trakcie kontroli oraz zeznania złożone w Prokuraturze Okręgowej przez podejrzanych i świadków wskazują na działanie zorganizowane polegające na wprowadzeniu do obrotu blendy lub komponentu jako paliwa, bez zapłaty podatku akcyzowego. Ponadto odbiorcy "paliwa", czyli między innymi J. I. - właściciel Stacji Paliw w K., dysponując fakturami zakupu od J. L. obciążał koszty działalności wartością zakupu paliwa a nie o wiele tańszych komponentów. Stwierdzono zatem, że siatka firm "słupów" pośredniczących w papierowym obrocie komponentami oleju napędowego miała na celu jedynie zgubienie śladu po komponentach oleju napędowego, tj. papierowe (fikcyjne) przeklasyfikowanie przez "słupy" komponentów oleju napędowego na olej napędowy, a firma "E." miała stać się wiarygodnym źródłem pochodzenia oleju napędowego dla firmy "Stacja Paliw" J. I. Wskazano także na fikcyjny charakter faktur z tytułu świadczonych usług transportowych wystawionych przez Stację Paliw J. I. oraz transakcje sprzedaży komponentów oleju napędowego do P.H.U. "E.". W związku z powyższym organ podatkowy dokonał szczegółowego rozliczenia ilościowego zakupionego i sprzedanego oleju napędowego, komponentów oleju napędowego oraz "blendy" oleju napędowego za okres od stycznia do grudnia 2002r. i określił zobowiązanie w podatku akcyzowym powołując się na art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym oraz § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001r. i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego. Ww. rozstrzygnięcie po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2005 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
