Wyrok NSA z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. I GSK 473/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędziowie NSA Gabriela Jyż Czesława Socha (spr.) Protokolant Karolina Mamcarz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. P. "G." S.A. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Op 416/12 w sprawie ze skargi Z. P. "G." S.A. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Z. P. G. S.A. w G. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w O. 500 (pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 16 stycznia 2013 r. o sygn. I SA/Op 416/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił skargę Z. P. G. S.A. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego za grudzień 2006 r. Decyzja ta utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.
Sąd I instancji przyjął, że organ podatkowy prawidłowo określił Z. P. G. S.A. zobowiązanie w podatku akcyzowym za grudzień 2006 r. w wysokości 1.948.684 zł w związku z tym, że realizowane przez skarżącą spółkę wysyłki piwa, nie zostały objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W stosunku do tych dostaw piwa, powstał obowiązek podatkowy w związku z zakończeniem procedury zawieszenia poboru akcyzy w składzie podatkowym i wyprowadzeniem tych wyrobów ze składu poza wskazaną procedurą, tj. w związku z czynnością podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.).
Sąd zaakceptował dokonane przez organy ustalenia faktyczne. Przede wszystkim, z pisma włoskiej administracji celnej z [...] marca 2011 r. (Protokół [...]) wynika, że przedsiębiorstwo P. Sp. z o.o. w M., wskazane w deklaracji dla podatku akcyzowego AKC-3 jako odbiorca przesyłek, nie dokonało żadnych zakupów piwa od dostawców z UE, a do składu podatkowego w miejscu przeznaczenia nie wpłynęły partie piwa przeznaczone dla spółki P. Ponadto, w piśmie tym wskazano, że pieczęć z logo Republiki Włoskiej, znajdująca się na dokumentach ADT, jest uważana za fałszywą. Informacje te, organ uzyskał w ramach szczególnego trybu współpracy i wymiany informacji w dziedzinie podatków akcyzowych, uregulowanego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2073/2004 z 16 listopada 2004 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatków akcyzowych (Dz. Urz. UE L 2004.359.1). Zdaniem Sądu, wiarygodność (w tym także moc dowodowa wynikająca z art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa; Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) dokumentów ADT, została przez organy skutecznie podważona, bowiem widniejąca na nich pieczęć nie figurowała na stanie byłego Urzędu Techniczno-Finansowego w M. W konsekwencji, brak było materiału porównawczego niezbędnego dla przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, o który strona zabiegała w toku postępowania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
