Wyrok NSA z dnia 6 marca 2014 r., sygn. I GSK 817/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędzia del. WSA Grażyna Staniszewska Protokolant Karolina Mamcarz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 153/11 w sprawie ze skarg A. M. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A. M. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w K. 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 153/11 oddalił skargi A. M. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za 2003 r.
Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:
Decyzjami z [...] listopada 2010 r Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w sprawie określenia A. M. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2003 r.
Z poczynionych w sprawie ustaleń wynikało, że podatniczka prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą S. w zakresie sprzedaży detalicznej oleju napędowego, od którego nie odprowadzono podatku akcyzowego. W związku z powyższym, mając na uwadze art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej: ustawa) organ ustalił, że to na skarżącej ciąży obowiązek podatkowy w akcyzie.
Uzasadniając wydane decyzje Dyrektor Izby Celnej w K. powołał się na art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. z 2002 r., Nr 27, poz. 269 ze zm., dalej: rozporządzenie). Stwierdził, że materiał dowodowy dawał wystarczające podstawy do wysunięcia wniosku, że podatniczka sprzedawała olej napędowy, którego dostawcami były podmioty niezarejestrowane, jako podatnicy podatku akcyzowego i nie płacące tego podatku. Powyższe potwierdza postępowanie dowodowe, które wykazało, że firmy, od których skarżąca rzekomo nabywała wyroby akcyzowe, w rzeczywistości albo nie były zarejestrowanymi podatnikami podatku akcyzowego, albo nie miały wiedzy na temat, czy i kto zapłacił podatek akcyzowy na wcześniejszych etapach obrotu paliwem. Ponadto przypadki zaginięcia dokumentacji finansowo-księgowej, a także występowanie osób podających się, jako właściciele firm dostarczających olej napędowy do S. w roli "figurantów", których działania nie odzwierciedlały faktycznych zdarzeń gospodarczych, dały organowi uzasadnioną podstawę, aby stwierdzić fakt nielegalnego handlu wyrobami akcyzowymi.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
