Wyrok NSA z dnia 11 września 2014 r., sygn. I FSK 1393/13
Tylko ten, kto fizycznie wpłacił nienależny podatek, może otrzymać jego zwrot. Rozliczenia pomiędzy firmującym a firmowanym nie są sprawą fiskusa, nawet jeśli dojdzie do bezpodstawnego wzbogacenia.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia WSA (del.) Bartosz Wojciechowski (sprawozdawca), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 77/13 w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 6 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do grudnia 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. J. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 1200 (słownie: jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. NSA/wyr.1 - wyrok
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 27 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 77/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę E. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 6 grudnia 2012 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od czerwca do grudnia 2008 r.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji wskazał przede na wniosek E. J. z 15 maja 2012 r. o stwierdzenie nadpłaty za wskazany wyżej okres w łącznej kwocie 6.149 zł, obejmującej należność główną w wysokości 5.746 zł oraz nienależnie pobrane odsetki w kwocie 403 zł. Wnioskodawczyni wskazała, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. decyzją z 15 czerwca 2011 r. uznał ją za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej w 2008 r. działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych. Naczelnik przyjął jednocześnie, że działalność strony była we wskazanym okresie firmowana przez S. K. (ojca skarżącej), który między innymi: składał deklaracje VAT-7 i wpłacał wynikający z nich podatek z własnego rachunku bankowego. Skarżąca podkreśliła, że wpłaty te w rzeczywistości były pokrywane z jej środków, a w konsekwencji, zdaniem strony, powinny być przerachowane na poczet jej zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług. Skoro organy podatkowe nie dokonały takiego przerachowania, ani też nie dokonały zwrotu środków na jej rachunek, powstała nadpłata w wysokości 5.746 zł. Kwota ta została ostatecznie zwrócona S. K. W konsekwencji, zdaniem podatniczki, dwukrotnie uregulowała podatek od towarów i usług za 2008 r.: raz na podstawie deklaracji VAT-7 złożonych przez S. K. (faktycznie poniosła wówczas ekonomiczny ciężar tej wpłaty), a drugi raz (z odsetkami) w 2010 r. w związku z przerachowaniem zwrotu podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. na poczet zobowiązań wykazanych w złożonych przez stronę deklaracjach podatkowych VAT-7 za poszczególne miesiące w okresie od czerwca do grudnia 2008 r. Odnosząc się do kwestii nadpłaconych odsetek strona wskazała, że zostały one pobrane na podstawie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 11 marca 2010 r. o zarachowaniu zwrotu podatku za grudzień 2008 r. na poczet zaległości podatkowych wykazanych we wspomnianych deklaracjach.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
