Wyrok NSA z dnia 12 września 2014 r., sygn. I FSK 1374/13
Art. 108 ust. 1 ustawy o VAT dotyczy między innymi faktur wystawionych przez osoby, które wystawiły fakturę z podatkiem dla udokumentowania czynności niedokonanych (fikcyjnych), co powoduje, że w tym zakresie osoby te nie mają przymiotu podatnika w rozumieniu art. 15 tej ustawy, bowiem ten rodzaj aktywności ( wystawianie fikcyjnych faktur) nie jest objęty treścią art. 5 ustawy o VAT.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA (del.) Ewa Rojek (spr.), Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Po 848/12 w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 31 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj i czerwiec 2010 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Z. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 2.700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1.1 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Po 848/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 31 lipca 2012 r. nr
[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj i czerwiec 2010 r.
1.2 Sąd administracyjny I instancji podał następujący stan faktyczny. W dniu
13 lipca 2010 r. Z. W. złożył deklarację VAT-7K za II kwartał 2010 r.,
w której wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie
43.797,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy w skróconym terminie 25 dni. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za II kwartał 2010 r. ustalono, że podatnik od dnia 10 maja 2010 r. miał prowadzić działalność gospodarczą pod firmą "T." Z. W. w S., której przedmiotem był transport drogowy towarów. Jako czynny podatnik podatku VAT został zarejestrowany w Pierwszym [...] Urzędzie Skarbowym w P. z dniem 10 maja 2010 r. W tym samym dniu został również zarejestrowany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, a dokonując rejestracji wybrał kwartalny system rozliczania podatku. Organu ustaliły, że podatnik nie posiada koncesji ani żadnych innych zezwoleń, umożliwiających wykonywanie usług transportowych w kraju i poza jego terytorium. Od pierwszego dnia prowadzenia działalności gospodarczej pełnomocnikiem podatnika we wszystkich sprawach dotyczących tej działalności, był syn P. W. Zarówno Z. W., jak i P. W. posługiwali się taką samą nazwą firmy, tj. "T.". Wskazano, że na pieczątce firmowej i fakturach Z. W. posługiwał się ogólną nazwą firmy "T." bez wskazania imienia i nazwiska, a jedynym elementem pozwalającym na odróżnienie firmy ojca od firmy syna był numer NIP. Organy uznały, że prowadzenie wszystkich spraw Z. W. przez P. W. wykraczało poza zakres udzielonego pełnomocnictwa i umożliwiało temu drugiemu prowadzenie własnej działalności pod firmą ojca, co wprowadzało w błąd organy podatkowe i uczestników transakcji. Całość deklarowanej przez podatnika sprzedaży wykonywana była taborem samochodowym należącym do P. W. i przy wykorzystaniu zatrudnionych prze niego kierowców. Zrealizowane przez podatnika zlecenia transportowe kierowane były na P. W. lub ogólnie na "T.". Na listach przewozowych CMR w pozycji przewoźnik znajdowała się pieczątka firmowa lub odręcznie wpisane dane "T." P. W., w protokołach rozładunku jako przewoźnik figurowała nazwa "T." P. W. Organ podatkowy zaznaczył także, że dwa ciągniki siodłowe, które Z. W. kupił od syna w dniu 30 czerwca 2010 r., do dnia 9 sierpnia 2010 r., tj. do dnia zakończenia kontroli, nie zostały przerejestrowane na podatnika. Stwierdzono również, że Z. W. wykorzystywał w swojej działalności należącą do syna bazę transportową, która mieści się w J., a której nie ujawnił w zgłoszeniu rejestracyjnym, albowiem wówczas, jako miejsce parkowania taboru podał adres siedziby firmy, tj. S., ul. [...]. Nie zatrudniał żadnych pracowników. Na mocy umowy poddzierżawy z dnia 10 maja 2010 r., zawartej pomiędzy Z. W. a P. W., podatnik otrzymał do używania cztery ciągniki siodłowe i osiem naczep wraz z sześcioma kierowcami w zamian za miesięczny czynsz w wysokości 3.000 zł. Cena ta, w ocenie organu, znacznie odbiega od wartości rynkowej i nie przekracza wartości brutto kosztów utrzymania jednego kierowcy. Ponadto ustalono, że podatnik w II kwartale 2010 r. dokonał zakupów na łączną kwotę 434.874,00 zł, za które zapłacił gotówką, a przy tym nie wskazał żadnych wiarygodnych źródeł finansowania prowadzonej działalności. Podkreślono, że należności wynikające z faktur sprzedaży rozliczonych w II kwartale 2010 r. wpływały na prywatne konto bankowe podatnika. Zdaniem organu, Z. W. nie mógł wykonać części zafakturowanych usług, ponieważ zostały one zrealizowane w okresie, w którym nie prowadził on jeszcze faktycznie działalności oraz nie dysponował samochodami (umowę najmu pojazdów i kierowców zawarł w dniu 10 maja 2010 r., a dwa ciągniki siodłowe kupił w dniu 30 czerwca 2010 r.).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
