Wyrok NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. II FSK 1715/12
Dla celów podatku od nieruchomości nie należy sięgać po definicję zawartą w prawie budowlanym.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Protokolant Katarzyna Domańska, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych E. K.-S. oraz A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 1289/11 w sprawie ze skarg E. K.-S. oraz A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz A. Z. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz E. K.-S. kwotę 320 (słownie: trzysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1.1. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1289/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi A. Z. i E. S. przy uczestnictwie T. S. oraz D. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 28 kwietnia 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r.
1.2. Ze stanu sprawy przyjętego do wyrokowania przez Sąd I instancji wynikało, że decyzją z dnia 2 września 2010 r. Prezydent Miasta K. ustalił solidarnie Skarżącym i uczestnikom wysokość podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie 6.089,- zł. W uzasadnieniu wskazał, że wymiar podatku nastąpił po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, w trakcie którego ustalono, że złożone "informacje o nieruchomościach" dnia 2 kwietnia 2010 r. przez E. S. działającą w imieniu własnym oraz swoich synów - małoletnich D. S. i K. S. oraz dnia 25 maja 2010 r. przez T. S. różnią się powierzchnią 21,50 m2, w części poddasza znajdującej się w oficynie budynku przy ul. M. 51. Jednocześnie T. Z. złożył oświadczenie, że nigdy nie korzystał z tzw. poddasza o pow. 21,50 m2 i nie wykorzystywał go do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż byłoby to niemożliwe ze względów bezpieczeństwa. Określając podstawę opodatkowania w części dotyczącej poddasza, organ odwołał się do ustaleń dowodowych poczynionych w toku postępowania podatkowego za 2009 r. W trakcie tego postępowania przeprowadzono oględziny spornego poddasza, a powołany w sprawie biegły wydał opinię, w której stwierdził, że pomieszczenie to nie spełnia warunków pozwalających na uznanie go za kondygnację w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 z późn. zm., dalej zwane : "Rozporządzenie MI"). Jednocześnie organ ustalił na podstawie oględzin, że pomieszczenie na parterze oddzielone jest od poddasza konstrukcją z belek drewnianych. Belki od spodu podbite są płytami kartonowo - gipsowymi, a na górze nie ma warstwy wyrównawczej, tylko gdzieniegdzie położone są luźno płyty. Wejście na poddasze możliwe jest tylko poprzez właz przy pomocy drabiny.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
