Wyrok NSA z dnia 27 maja 2014 r., sygn. I FSK 2137/13
Nawet jeżeli zwolnienie przewidziane przez prawo krajowe jest niezgodne z Dyrektywą VAT, art. 168 tej Dyrektywy nie zezwala podatnikowi na skorzystanie z tego zwolnienia przy jednoczesnym powoływaniu się na prawo do odliczenia. Jeżeli państwo członkowskie przekroczyło zakres swobodnego uznania, zwalniając usługi lub podatników, którym takie zwolnienie nie mogło być obiektywnie przyznane, na mocy przepisu Dyrektywy VAT, zainteresowany może powołać się na przepis Dyrektywy bezpośrednio, aby zwolnienie takie nie zostało wobec niego zastosowane. Do sądu krajowego należy zaś analiza, czy zwolnienie usług przekracza granice swobodnego uznania pozostawione ustawodawcy polskiemu.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia WSA del. Bartosz Wojciechowski, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Go 1213/11 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 24 października 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 1213/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę "B." Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z 24 października 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r.
2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że decyzją z 24 października 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania spółki utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z 8 czerwca 2011 r. określającą spółce w podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości 63.418 zł oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł. Z ustaleń organów wynikało, że w grudniu 2006 r. spółka zbyła prawo użytkowania wieczystego wraz z prawem własności budynków i budowli, dokumentację projektową obiektu budowlanego (pawilonu handlowego) wraz z majątkowymi prawami autorskimi do projektu poprzez wniesienie jako wkładu niepieniężnego na podwyższony kapitał zakładowy B. sp. z o.o. w zamian za udziały, których łączna wartość nominalna wraz z udziałami, które objęte zostaną za wkład pieniężny w wysokości 1.852.000 zł, wyniesie 6.072.000 zł. Z ustaleń organów podatkowych wynikało, że skarżąca nie miała na celu wykorzystania nieruchomości oraz dokumentacji projektowej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, lecz nabyła je z zamiarem przekazania nieopodatkowanym aportem do B. Zamiar ten wyrażony został w uchwale zarządu spółki B. jeszcze w lutym 2006 r. Dodatkowo Sąd wskazał, że decyzją z 29 września 2010 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od marca do sierpnia 2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. zakwestionował spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem tych towarów, bowiem wykorzystano je do czynności nieopodatkowanej (aport) i określił w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z 16 lutego 2011 r. utrzymał tę decyzję w mocy, a WSA w Poznaniu oddalił skargę od tej decyzji odwoławczej wyrokiem z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Po 320/11.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
