Wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. I OSK 2017/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędzia del. WSA Ewa Kwiecińska Protokolant asystent sędziego Anna Dziosa - Płudowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2583/11 w sprawie ze skargi W. H. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej przydział na lokal mieszkalny oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2583/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. H. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji cofającej przydział na lokal mieszkalny.
Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W. H. (dalej skarżący) pismem z 24 marca 2009 r. wniósł do Ministra Sprawiedliwości o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych: Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w [...] (dalej Dyrektor Okręgowy) z [...] 1999 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] 1999 r.) i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej (dalej Dyrektor Generalny) z [...] 1999 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] 1999 r.), cofającej W. H., T. H. i R. H. przydział lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...]. We wniosku wskazał, że § 8 ust. 2 i 3 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 maja 1997 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater oraz określenia norm powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej i członkom ich rodzin (Dz. Urz. MS nr 2, poz. 11, dalej zarządzenie z 1997 r.), enumeratywnie wyliczają sytuacje, w których organ kwaterunkowy wydaje decyzje lub może wydać decyzje o opróżnieniu lokalu. Skoro podstawą rozstrzygnięcia organu I i II instancji był § 8 ust. 2 zarządzenia z 1997 r., to nie zachodziły przesłanki z § 8 ust. 3 zarządzenia. W jego sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w § 8 ust. 2; nie starał się o pozwolenie na budowę domu, ani nie otrzymał prawa do innego lokalu mieszkalnego (§ 8 ust. 2 pkt 1).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
