Wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. I OSK 715/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Stołecznego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/11 w sprawie ze skargi F. K. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 grudnia 2011 r., II SA/Wa 1871/11 uchylił decyzję Komendanta Stołecznego Policji z [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej równoważnik pieniężny na remont lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że kontrolowane decyzje oparto na art. 91 ust. 1 i 2, art. 97 ust. 5 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) w związku z § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 919 ze zm.) oraz art. 163 k.p.a. Ten ostatni przepis stanowi, że "organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję, na mocy której strona nabyła prawo, także w innych przypadkach oraz na innych zasadach niż określone w niniejszym rozdziale (rozdział 13), o ile przewidują to przepisy szczególne". Przepis ten nie stanowi samodzielnej podstawy wzruszenia decyzji tworzących prawa nabyte dla strony. Stąd też nie może być powołany jako jedyna i samodzielna podstawa prawna wzruszenia decyzji, ponieważ nie określa przesłanek jej zmiany lub uchylenia, a jest wyłącznie normą odsyłającą do przepisów szczególnych, zawartych w różnych aktach prawnych (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 9, s. 806). Aby przepis ten mógł mieć zastosowanie muszą zostać spełnione trzy przesłanki. Po pierwsze stwierdzenie, że decyzja tworzy prawa nabyte. Po drugie ustalenie, że obowiązujące przepisy odrębne dopuszczają wprost wzruszenie decyzji. Po trzecie rozstrzygnięcie, że w istniejącym stanie prawnym i faktycznym można zastosować szczególny tryb wzruszenia decyzji, ponieważ są podstawy do zastosowania postanowień przepisów odrębnych (post. NSA z 10 września 1993 r., SA/Wr 1156/93).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
