Wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. II GSK 35/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia del. WSA Dariusz Dudra Protokolant Ewa Czajkowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1135/11 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1135/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę A. M., uchylając zaskarżoną decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanego również "Prezesem ARiMR") z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], a także stwierdził, że decyzja ta nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, jak również zasądził od organu administracji na rzecz skarżącej 278 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uchylona decyzja utrzymywała w mocy (po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ) decyzję Prezesa ARiMR z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], którą ustalono A. M. kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Sąd pierwszej instancji wskazał w swoim rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne i stanowisko Prezesa ARiMR. Organ ten stwierdził, że A. M. przyznano płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na kolejne lata od 2006 do 2009, przy czym pierwszy wniosek o przyznanie tej płatności dotyczył gruntów rolnych o powierzchni 19,73 ha. W dniu [...] maja 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynęło oświadczenie przejmującego działki - M. M. (syn skarżącej) - na podstawie którego zobowiązał się on do kontynuowania działalności rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem ONW, podjętym przez poprzedniego posiadacza działek rolnych - A. M. Oświadczenie to odnosiło się do przekazanych w drodze darowizny (akt notarialny [...]) działek rolnych o łącznej powierzchni objętej zobowiązaniem wynoszącej 9,91 ha, a więc mniejszej od tej, za którą A. M. otrzymała pierwszą płatność ONW w 5-letnim okresie objętym zobowiązaniem. W związku z tym Prezes ARiMR (działając poprzez Kierownika BP ARiMR w [...]) wszczął z urzędu postępowanie i w jego efekcie ustalił A. M. kwotę nienależnie przyznanych na lata 2006-2009 płatności ONW - w wysokości 6945,20 zł. Organ administracji uznał bowiem, że A. M. zaniechała działalności rolniczej na działkach rolnych (położonych na obszarze ONW w okresie objętym zobowiązaniem) innych niż te, których posiadanie przejął od skarżącej M. M. Wobec tego - stosownie do treści § 9 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.; dalej powoływanego jako "rozporządzenie ONW") - A. M. była zobowiązana do zwrotu tej części płatności przyznanej w całym okresie jej pobierania, która została przyznana do powierzchni działek rolnych, na których nastąpiło zaniechanie działalności rolniczej. Na zmianę rozstrzygnięcia Prezesa ARiMR nie wpłynęła okoliczność zawarcia w dniu [...] lutego 2010 r. między M. M. a Urzędem Gminy [...] oraz Nadleśnictwem [...] umów dzierżawy dotyczących gruntów, które poprzednio były dzierżawione od tych podmiotów przez A. M. i wchodziły w skład jej gospodarstwa rolnego, a także stanowisko strony, że złożone oświadczenie odnosiło się do wszystkich uprawianych gruntów. Prezes ARiMR uznał bowiem, że grunty objęte umowami dzierżawy zawartymi przez M. M. z Urzędem Gminy i Nadleśnictwem nie mogły zostać uwzględnione w powierzchni zobowiązania skutecznie przejętego przez M. M., gdyż pomiędzy przekazującym (A. M.) a przejmującym nie nastąpiło bezpośrednie przekazanie gruntów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
