Wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. I FSK 1376/12
Nie można wzruszyć postanowienia o zaliczenie nadpłaty poprzez wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Instytucja nadpłaty ma zastosowanie do pomyłki podatnika, inkasenta a nie do błędu organu przy dokonywaniu zaliczenia.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Sylwester Marciniak (sprawozdawca), Sędzia NSA Danuta Oleś, Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "N." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 114/12 w sprawie ze skargi "N." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 15 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "N." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 114/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę N. spółka [...] w S. (dalej: "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług.
2.1. W uzasadnieniu zaskarżonego wyrok sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z 30 listopada 2010 r. umarzającą postępowanie podatkowe wszczęte wnioskiem spółki o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług i odmówił stwierdzenia nadpłaty wraz z oprocentowaniem.
2.2. W uzasadnieniu tej decyzji wyjaśnił, iż spółka wnosząc w dniu 30 sierpnia 2010 r. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od września 2006 r. do grudnia 2007 r. i załączając odpowiednie korekty deklaracji VAT-7 za wszystkie te miesiące, wskazała, iż nadpłata ta powstała w wyniku błędnego rozpoznania momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku usług budowlanych. Jako moment powstania obowiązku podatkowego spółka przyjęła bowiem chwilę wykonania usługi, zamiast otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usługi, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. dalej: "u.p.t.u."). Spowodowało to przedwczesne ujęcie w deklaracjach VAT-7 podatku należnego, skutkujące powstaniem nadpłat podatku od towarów i usług. W konsekwencji w niektórych okresach rozliczeniowych wykazana w deklaracjach korygujących VAT-7 kwota zobowiązania podlegająca wpłacie do urzędu była niższa od kwoty faktycznie wpłaconej na konto Urzędu Skarbowego. Spółka nadmieniła, że w żadnym ze skorygowanych miesięcy nie wystąpiła przy tym sytuacja, w której wpłacona przez spółkę łączna kwota podatku od towarów i usług byłaby niewystarczająca na pokrycie zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za inne miesiące. Zdaniem spółki, w okresie od września 2006 r. do grudnia 2007 r. nie miała ona zaległości w podatku od towarów i usług, bowiem zobowiązania w tym podatku były skompensowane nadpłatą. Pozostająca w dyspozycji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. nadpłata w podatku od towarów i usług w dniu 31 stycznia 2008 r. wynosiła 507.525 zł. Zdaniem strony, zważywszy na to, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. naliczył spółce za okres od września 2006 r. do lutego 2008 r. tytułem odsetek od zaległości łączną kwotę 104.814,80 zł oraz, że kwota ta została zarachowana na rzecz Urzędu Skarbowego w L., to kwota ta stanowiła nadpłatę w świetle art. 72 i art. 76 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm. dalej: "O.p."). W opinii spółki, w sytuacji, gdy w jednym miesiącu zapłaciła podatek od towarów i usług w wysokości wyższej (powstała nadpłata), a w kolejnym nie dopłaciła tego podatku (powstała zaległość) w takiej samej wysokości, organ podatkowy nie powinien naliczać odsetek od takiej zaległości. Dotyczy to sytuacji, gdy podatnik nie otrzymał nadpłaty, a pozostawała ona w dyspozycji organu podatkowego. W rezultacie tych czynności Skarb Państwa nie doznał bowiem uszczerbku finansowego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
